by sexyyumz (Reader Submission)
Pagdating nila sa loob ay agad na silang naupo at nagorder ng pagkain nila habang nakaupo sila, dumating ang dalawang staff na may dalang pagkain. Maayos at pormal ang pag-set ng mesa: may main dish na seafood platter, steak, pasta, at isang bote ng red wine. Pagkatapos mailapag ang lahat, magalang na yumuko ang staff at umalis, iniwan silang dalawa.
Tahimik ang paligid..wala silang ibang kasama. Ang tanging naririnig ay hampas ng alon sa dalampasigan at mahihinang tunog ng kandilang pumapailanlang sa hangin.
Kevin (nakangiti, habang inaangat ang wine glass):
“Cheers, babygirl. Sa success natin at sa secret natin.”
Nag-toast sila, at tumikim ng kaunti. Habang kumakain, si Karen ay nakaupo sa kabilang side ng mesa, nakatingin kay Kevin na tila hindi makapaniwala sa setup.
Karen (nakangiti):
“Hindi ko inexpect na masosorpresa kita. Akala ko mababasa mo na ang plano ko.”
Kevin (nakatingin nang diretso sa kanya, may halong landi):
“Babygirl, kahit ano pang plano mo, basta ikaw ang kasama ko… game ako. Pero teka…”
Itinabi ni Kevin ang plato niya at kinawayan si Karen.
Kevin (malambing na boses):
“Halika nga dito. Dito ka na umupo sa kandungan ko. Para hindi ko na kailangan pang tumingin mula sa malayo.”
Nagulat si Karen, pero hindi na nakatanggi. Tumayo siya at dahan-dahang lumapit kay Kevin. Umupo siya sa mga hita nito, at marahang yumakap si Kevin mula sa likod ng bewang niya.
Karen (pabulong habang natatawa):
“Ang kulit mo talaga. Paano ako kakain nito kung ganito posisyon natin?”
Kevin (nakangisi, idinampi ang labi sa tenga niya):
“Simple lang. Ako magsusubo sa’yo. Para malaman mo na akin ka ngayong gabi.”
Kumuha si Kevin ng isang tinidor ng pasta, dahan-dahan itong inilapit sa labi ni Karen. Napangiti siya at tinanggap iyon, ramdam ang init ng hininga ni Kevin sa kanyang pisngi habang sinusubuan siya.
Karen (nakapikit sandali, tapos ngumiti):
“Ang sweet mo naman, daddy.”
Kevin (mas pinisil ang bewang niya):
“Sweet ako… kapag tayo lang. Pero ikaw… sa lahat ng tao dito, ikaw lang ang may ganitong privilege.”
Nagpatuloy ang kanilang pagkain nang magkasama sa isang plato, yakap ni Kevin si Karen na parang sila lang talaga ang tao sa mundo. Hindi na nila iniisip ang oras, ang business trip, o kahit sino pa. Sa gabing iyon, ang dinner ay para lang sa kanila isang celebration ng tagumpay at ng lihim na pag-ibig na unti-unti nang lumalalim.
Habang nakaupo si Karen sa kandungan ni Kevin, ramdam nila ang dahan-dahang pag-init ng gabi. Nagsimula iyon sa simpleng yakapan, pero unti-unti na silang nilalamon ng tensyon at pananabik.
Dahan-dahang ibinaba ni Kevin ang wine glass at inilapit ang mukha niya kay Karen. Hinalikan niya ito sa leeg, mabagal at puno ng gigil. Napakapit si Karen sa balikat ni Kevin, habang napapapikit at napaungol ng mahina.
Karen (mahina ang boses):
“Kevin… baka may makakita…”
Kevin (habang patuloy sa halik sa leeg niya, pabulong):
“Babygirl… atin lang ‘to. Solo natin ang lugar. Ngayon ko lang mararamdaman ang ganito kasama ka… at ayokong sayangin.”
Hindi na nakapagpigil si Kevin dahan-dahang hinubad niya ang polo shirt niya at inihagis sa gilid ng mesa. Mainit ang kanyang dibdib at ramdam iyon ni Karen habang nakasandal siya rito. Sunod ay hinawakan niya ang laylayan ng suot ni Karen, at marahan niya itong hinubaran hanggang maiwan na lang ang bikini na sinuot nito mula sa hotel.
Namula si Karen pero hindi na tumutol. Sa halip, nakatingin siya kay Kevin na tila ba nahulog na lalo sa sitwasyon.
Karen (ngumiti nang may halong hiya):
“Grabe ka… buti na lang may bikini ako na suot.”
Kevin (nakangisi, habang mas diniin siya sa kandungan):
“Buti na lang … kasi mas lalo akong na-excite. Tignan mo kung gaano kita kagustong makasama ngayon.”
Muli niyang kinandong si Karen paharap sa kanya, parehong palad nakapulupot sa bewang nito, sabay hinalikan muli sa leeg ng mas mariin, parang hindi na siya makapagpigil.
Ramdam ni Karen ang tibok ng dibdib ni Kevin, kasabay ng init na bumabalot sa kanila. Ang simpleng dinner date ay biglang naging mas matindi, isang gabi ng pagnanasa at hindi na mapigilang damdamin.
Habang mainit ang laplapan nila sa mesa, biglang kumalas si Karen, hingal at namumula ang pisngi. Napatayo siya, hawak ang laylayan ng skirt na parang batang takas.
Karen (habang nakangiti, pero nanginginig ang labi):
“Kevin… sobra na ‘to… baka… baka hindi ko kayanin.”
Hindi na siya naghintay ng sagot, tumalikod si Karen at tumakbo papunta sa dilim ng tabing-dagat. Ang buhangin ay malamig sa kanyang mga paa, at ang tanging ilaw ay galing sa buwan at mga malalayong poste ng resort.
Napangisi si Kevin, agad na tumayo at hinabol siya.
Kevin (sumisigaw, pabiro pero may halong gigil):
“Hoy babygirl! Akala mo makakatakas ka sa’kin?!”
Humahagikhik si Karen habang tumatakbo, pero hindi siya nakalayo mabilis si Kevin. Nahuli agad siya, mahigpit na inakap mula sa likod.
Karen (hingal, habang pumipiglas ng kaunti):
“Kevin! Bitawan mo ko! Nakakahiya baka may makakita!”
Kevin (pabulong sa tainga niya, may init ang boses):
“Walang ibang tao rito… ikaw lang at ako. Wala kang pwedeng itago sa’kin ngayon.”
Buhat-buhat niya si Karen, ramdam ang bigat at init ng katawan nito, at dinala siya papunta sa mas madilim na bahagi ng dalampasigan. Dahan-dahan niyang inihiga si Karen sa malamig na buhangin.
Pagkahiga, tumitig si Kevin sa mga mata niya mataas ang kaba, pero doble ang libog.
Karen (mahina ang boses, nanginginig):
“Kevin… sigurado ka ba dito? Nasa labas tayo…”
Kevin (nakahawak sa pisngi niya, seryoso pero may ngisi):
“Siguradong-sigurado. Ikaw lang ang nakikita ko ngayon. Kahit saan pa tayo, ikaw lang, Karen.”
Hindi na nakasagot si Karen..dahil agad na sumubsob si Kevin sa kanyang mga labi. Laplapan na parang wala nang bukas, mas marahas at mas mapusok kaysa kanina. Dama ni Karen ang bigat ni Kevin sa ibabaw niya, ang init ng halik nito na humahalo sa alat ng hangin-dagat.
Karen (humihingal habang kumakalas saglit):
“Kevin… ang bilis ng tibok ng puso ko… parang mababaliw ako…”
Kevin (muling lumapat ang labi sa kanya, saka bulong):
“Hayaan mong ako na ang magpalaya sa’yo, babygirl. Ako muna ang lalaking kakapitan mo ngayong gabi.”
Napakapit si Karen sa batok ni Kevin, halos ipilit ang sarili na mas mapalapit pa. Hindi na nila inisip ang buhangin sa balat nila, hindi na nila inalala ang paligid. Wala nang hiya, wala nang pigil ..tanging init, halikan, at mga ungol lang ang namayani sa dilim ng tabing-dagat.
Post a Comment