by sexyyumz (Reader Submission)
Pagkatapos ng masarap na breakfast, naglakad sila papunta sa garden side ng hotel para mag-relax at magplano. Habang naglalakad, hawak-hawak ni Kevin ang kamay ni Karen.
Karen: “So, Kev… anong plano natin ngayong last day? Hindi puwedeng matulog lang ulit ha, sayang naman.”
Kevin: (nakangiti) “Hmm… dalawa lang pagpipilian ko. Una, beach adventure tayo swimming, snorkeling, baka may water sports din dito. Pangalawa, rent tayo ng scooter tapos ikot tayo sa bayan. Subukan natin ‘yung local food at makita mga pasyalan.”
Karen: (napahinto, nag-isip sandali) “Both sound fun. Pero kung scooter trip… baka mainit sa kalsada. Tapos baka mawala pa tayo.”
Kevin: (tawa nang mahina) “Eh ‘di mas masaya. Para tayong nasa movie, nag-a-adventure. Kung mawala man tayo, ikaw lang naman kasama ko. Okay na ako.”
Karen: (nag-smirk, sabay tapik sa braso niya) “Corny mo talaga! Pero sweet. Pero teka… kung beach, ano gagawin natin? Magbabad lang?”
Kevin: “Hindi lang. Alam mo ba may mga secret coves dito? Sabi ng staff kagabi, may bangka raw pwedeng rentahan. Dadalhin tayo sa mga lugar na hindi dinadayo ng turista.”
Karen: (lumaki ang mata, halatang na-excite) “Ay gusto ko ‘yon! Mas private, mas tahimik. Parang tayong dalawa lang ulit sa mundo.”
Kevin: (nakangiti habang hawak pa rin kamay niya) “So… final na? Beach adventure tayo?”
Karen: (nagkunwaring nagdadalawang-isip, pero halatang nakangiti na) “Wait lang. Kung scooter trip, baka makakita tayo ng magandang kainan. Tapos may souvenir shops. Hmm… mahirap pumili.”
Kevin: (lumapit, bumulong sa tenga niya) “Alam ko kung ano pipiliin mo. Gusto mo ng lugar na tahimik, para may pagkakataon kang gulatin ulit ako gaya kagabi.”
Karen: (namula, sabay hampas sa balikat niya) “Hoy! Wag mo nga ipaalala! Ikaw talaga…” (natawa siya, pero halatang nahihiya)
Kevin: (natawa rin) “So, ano na? Sabihin mo na, bago ako magdesisyon para sa’yo.”
Karen: (napabuntong-hininga, sabay ngiti) “Fine! Beach adventure na tayo. Mas gusto ko ‘yung secret spot idea. Mas romantic, mas sulit.”
Kevin: “Good choice. Ako na bahala mag-ayos ng bangka. Ikaw, maghanda ka ng bagong bikini mo. Alam ko may tinatago ka pa diyan.”
Karen: (nagulat, pero natawa na lang) “Ha? Wala ah! Ikaw talaga, suspicious.” (sabay tawa nang malakas) “Pero sige, let’s see.”
Sabay silang natawa at nagpatuloy sa paglalakad pabalik sa hotel lobby para mag-inquire tungkol sa island hopping. Parehong sabik at excited sa bagong adventure na naghihintay.
Habang inaayos ni Kevin ang mga gamit nila para sa beach adventure, nakaupo naman si Karen sa kama, nakaharap sa salamin at nag-aayos ng buhok.
Kevin: (nakangisi habang nagsasara ng bag) “So, baby… final check na tayo. Pero teka lang magbibikini ka ba talaga sa ilalim ng dress mo? O baka naman lace bra at panty lang gagamitin mo?”
Karen: (napatingin sa kanya sa salamin, sabay tawa) “Grabe ka, Kev. Anong difference? Pareho lang naman, may bra at panty ako.”
Kevin: (lumapit sa kanya, yumuko at bumulong sa tenga) “Hindi pareho ‘yon. Kung bikini… safe ka. Kung lace… baka hindi na ako makapigil sa bangka pa lang.” (napangisi)
Karen: (napapikit, kinilabutan sa bulong niya, sabay pilit na nagseryoso) “Ikaw ha! Ang init-init na nga ng araw, dinadagdagan mo pa. Besides, baka mapansin ng boatman.”
Kevin: (umupo sa gilid ng kama, nakatingin sa kanya nang diretso) “Eh ‘di mas thrilling. Imagine… nasa secret cove tayo mamaya, tapos ako lang nakakaalam na lace pala suot mo. Para kang nagtatago ng lihim.”
Karen: (kumunot ang noo pero halatang kinikilig) “Ano ba yan, para akong pasaway na estudyante na may tinatago sa teacher.”
Kevin: (natawa) “Exactly. Pero this time, ako ‘yung teacher na hindi makakapigil.” (sabay kindat)
Karen: (umiling na lang, pero nakangiti) “Hay naku… sige na nga. Lace bra at panty na lang. Pero under the dress lang ha. Bawal ka mang-asar sa harap ng iba.”
Kevin: (kunwaring tumango nang seryoso, pero halatang natutuwa) “Promise… sa harap ng iba, behaved ako. Pero pag tayo na lang—handa ka dapat.”
Karen: (natawa, sabay tulak sa kanya ng mahina) “Loko ka talaga. Sige na, tulungan mo na lang ako mag-zipping nitong dress.”
Tumayo si Kevin, tumulong kay Karen isuot ang dress at isinara ang zipper nito. Sandaling napahinto si Kevin nang makita ang lace bra na kumikintab sa ilalim.
Kevin: (mahina ang boses, halos pabulong) “Sh*t, babe… hindi ko alam kung kaya ko ‘to hanggang mamaya.”
Karen: (namula, pero ngumiti habang nakatingin sa kanya) “Tiisin mo. May reward ka naman mamaya.”
Sabay silang natawa, at pagkatapos ay sabay na silang lumabas ng kwarto papunta sa lobby para maghintay ng sundo papunta sa bangka.
Tahimik silang sumakay sa bangka. Mahinang alon, maagang init ng araw, at amoy alat ng hangin ang bumalot sa kanila. Nasa dulo si Kevin, nakaupo si Karen sa tabi niya, nakadamit ng simpleng manipis na summer dress pero halatang lace bra ang hugis sa ilalim.
Kevin: (nakatingin sa legs niya habang nakahawak sa gilid ng bangka) “Babe… sure ka ba lace lang yan? Kasi parang hindi ako makapag-concentrate sa dagat eh.”
Karen: (kunwaring nakakunot ang noo) “Ano ba, Kev, relax ka lang. Hindi naman kita pinapansin, bakit ikaw napapansin kaagad?”
Kevin: (napangisi, bumulong malapit sa tenga niya para di marinig ng boatman) “Kasi kahit saan kita tingnan… hindi ko kayang hindi mapansin.”
Karen: (napahigpit ng hawak sa bag niya, pilit tumatawa para di mahalata ng boatman) “Sira ka talaga. Behave muna, may ibang tao.”
Habang papalapit sila sa isang maliit na isla na may maputing buhangin at malalaking bato, itinuro ng boatman ang lugar.
Boatman: “Sir, Ma’am, welcome to Love Island. Sikat ‘yan sa mga magkasintahan, private spot. Wala masyadong pumupunta kasi malayo. Babalikan ko kayo mga 5 PM. Kaya enjoy muna kayo dito.”
Nagtitigan sina Kevin at Karen, parehong hindi makapaniwala.
Karen: (nakangiting nahihiya) “Love Island daw… sakto naman sa trip natin.”
Kevin: (humawak sa kamay niya, pinisil nang mariin) “Parang destiny, babe. Solo natin ang isla… walang istorbo hanggang hapon.”
Boatman: “O siya sir, ma’am, iwan ko na muna kayo. Ingat kayo, enjoy!” (sabay paandar ulit ng bangka at iniwan na sila)
Naglakad silang dalawa papasok sa dalampasigan. Tahimik muna, pero halatang parehong natutuwa.
Karen: (naghahagis ng buhangin gamit ang paa habang naglalakad) “Grabe… parang ang surreal naman nito. Tayo lang… walang ibang tao. Para tayong nasa pelikula.”
Kevin: (nakatingin lang sa kanya habang naglalakad din) “Oo… pero ang difference, sa pelikula acting lang. Dito, totoo lahat. At ikaw, totoo kang akin.”
Karen: (napatigil, tumingin sa kanya) “Naku Kev, baka mamaya kainin na naman ako ng bibig mo bago pa tayo makapag-swimming.”
Kevin: (napangisi, sabay yakap mula sa likod) “Sino nagsabi swimming agad? Puwede namang ibang laro muna bago magbasa sa dagat.”
Karen: (napatawa, pilit kumawala pero hawak pa rin siya ni Kevin) “Loko ka talaga. Bahala ka, basta alalahanin mo… 5 PM pa ang balik. Ang dami pang oras.”
At doon sila parehong napatawa, habang unti-unting lumalalim ang tinginan at nagsisimula na namang magkaroon ng kiliti ang bawat galaw.
Bitbit ni Kevin ang maliit na basket ng pagkain at drinks na dinala nila mula hotel. Naghanap sila ng lilim malapit sa malalaking bato at puno, doon sila naglatag ng banig.
Karen: (habang inaayos ang mga pagkain) “Ay, ang ganda ng spot na ‘to. Presko, kita ang dagat, pero hindi masyadong mainit.”
Kevin: (nakahiga na agad sa banig, nakataas ang dalawang kamay sa batok) “Perfect nga, babe. Para lang tayong may sariling paraiso.”
Nagbukas sila ng juice at sandwich muna, nagkwentuhan tungkol sa trip nila at mga planong gagawin pa pagbalik. Tawa sila nang tawa, walang iniisip kundi ang oras na iyon.
Pagkatapos kumain, humiga si Karen sa tabi niya, nakatingin sa langit na bughaw.
Karen: “Grabe, Kev… parang ang bilis ng araw. Bukas balik na tayo.”
Kevin: (umikot patagilid, nakatingin sa kanya) “Oo nga eh. Kaya dapat sulitin natin ngayon. Dapat memorable ‘yung last day natin dito.”
Karen: (napangiti, sabay lingon sa kanya) “Anong klaseng memorable na naman ‘yan?”
Kevin: (napangisi, pabirong bulong sa tenga niya) “Unang utos… hubarin mo na ‘yang dress mo.”
Karen: (napabalikwas ng upo, kunwaring gulat) “Ha? Anong sabi mo?”
Kevin: (nakataas kilay, nakangisi lang) “Oo babe. Hubarin mo na. Tayo lang naman ang tao dito. Wala namang ibang makakakita.”
Karen: (natawa, pero napapailing) “Ikaw talaga… picnic ‘to hindi private show.”
Kevin: (umupo rin, hinawakan ang kamay niya at pinisil) “Exactly. Picnic… sa Love Island… just us. Ano pang hiya-hiya? Ang ganda mo pa naman sa ilalim ng dress na ‘yan.”
Karen: (kunwaring nagdadalawang-isip, pero halatang namumula na sa kilig) “E paano kung may biglang dumating?”
Kevin: (bumulong ulit, mas malapit) “Eh di makikita nila kung gaano kita kaganda. Pero sakin ka lang. Lagi.”
Napatawa si Karen, tumayo saglit at nagtago ng mukha sa hiya. Si Kevin naman nakatingin lang, hinihintay kung bibigay.
Karen: (nakatingin sa kanya na may pilyang ngiti) “Bahala ka nga diyan… pero hindi ako magpapatalo sa trip mo.”
Kevin: (tumawa, sumandal ulit sa banig) “Challenge accepted.”
At doon nagsimula ang kulitan nila habang nag-eexplore pa sila sa paligid, pero naiwan sa hangin ang pabirong utos ni Kevin, isang playful tension na parang may kasunod.
Maliit lang pala talaga ang isla. Habang naglalakad sina Kevin at Karen, halos isang ikot lang daw ay mapapasyalan na nila lahat. Sa isang banda, may malaking bato na parang bundok na pwedeng akyatin, at doon sila nagtungo.
Karen: (nakatingala, hawak ang kamay ni Kevin) “Ang laki nito ah… parang hindi ko kaya umakyat.”
Kevin: (nakangisi) “Kaya mo ‘yan, babe. May coach ka naman dito.” (sabay kindat at hinila siya pataas)
Dahan-dahan silang umakyat, si Kevin nasa unahan at ginagabayan si Karen. Paminsan-minsan, iniaabot niya ang kamay niya, pero lagi ring may dagdag na pang-aasar.
Kevin: (habang naka-abot ang kamay) “O, hawak ka mabuti ha… baka dumulas ka.”
Karen: (kumapit) “Eh paano kung ikaw ‘yung dumulas?”
Kevin: (tumawa) “Edi sabay tayo, romantic naman ‘yon.”
Habang umaakyat, si Kevin biglang tumigil at humarap sa kanya.
Kevin: (nakatingin pababa kay Karen) “Alam mo, babe… ang view dito, mas maganda kaysa sa dagat.”
Karen: (napakunot-noo) “Ano naman ang tinitingnan mo?”
Kevin: (nakangisi, sumulyap sa baba niya) “Ikaw. Lalo na pag ganito ka lapit, tapos kita ko ‘yung legs mo habang naka-dress.”
Karen: (napahampas sa braso niya) “Kev! Ang manyak mo talaga.”
Kevin: (tawa nang malakas) “Hindi ah. Totoo lang. Mas maganda ka pa kaysa sa view dito.”
Nagpatuloy sila, at nang makarating sa itaas, huminga sila ng malalim. Ang dagat at ang buong isla ay tanaw na tanaw nila.
Karen: (nakangiti, nakataas ang dalawang kamay) “Wooow! Ang ganda, Kev!”
Kevin: (nakayakap sa likod niya) “Told you. Pero mas maganda pa rin ‘yung kasama ko.”
Karen: (napalingon, nakataas ang kilay) “Kanina pa yang banat mo ah. Gumagana ba talaga?”
Kevin: (nakangiti, dumikit pa sa kanya) “Pag nakita kitang namumula, oo… gumagana.”
Nagkulitan sila doon sa tuktok, nagtutulakan ng kaunti, hanggang sa pareho silang natatawa at hinayaan na lang ang sandali.
Magkahawak pa rin ng kamay sina Kevin at Karen habang nakaupo sa malaking bato sa tuktok ng isla. Tanaw nila ang bughaw na dagat at tahimik na paligid parang sila lang ang tao sa buong mundo.
Karen: (nakasandal sa balikat niya, nakapikit sandali) “Ang sarap dito… parang ayoko nang umalis.”
Kevin: (hinaplos ang buhok niya, nakangisi) “Ako rin… lalo na’t tayong dalawa lang. Walang istorbo.”
Tahimik silang nakatingin sa alon, hanggang sa biglang gumapang pababa ang kamay ni Kevin sa gilid ng katawan ni Karen. Marahan nitong hinila ang laylayan ng dress niya pataas.
Karen: (nagulat, hawak agad ang kamay ni Kevin) “Hoy! Anong ginagawa mo?”
Kevin: (nakangiti, dumidikit ang labi sa tenga niya) “Ano pa nga ba… gusto kong makita ‘yung lace sa ilalim. Kanina pa ako tinutukso nito.”
Karen: (umirap, pero nakangiti rin) “Grabe ka… nandito pa tayo sa tuktok ng bato.”
Kevin: (humalakhak, sabay haplos sa hita niya) “Walang makakakita. Kahit sumigaw ka pa, dagat lang ang saksi.”
Dahan-dahan niyang hinahatak ang strap ng dress ni Karen pababa, habang ang babae naman ay pigil na pigil ang tawa at kilig.
Karen: (hawak pa rin ang kamay niya, mahina ang boses) “Kevin… tigil na, baka matanggal mo talaga.”
Kevin: (nakalapit ang labi, halos halikan siya) “Yun nga ang plano ko, babe. Hubarin na natin. Lace lang naman suot mo sa loob, diba?”
Karen: (napahigpit ang kapit sa balikat niya) “Loko ka talaga… ang libog mo kahit ganito kaganda ang tanawin.”
Kevin: (nakangisi, dumidikit ang noo sa kanya) “Mali ka, babe. Mas maganda yung tanawin sa harap ko ngayon. At mas gusto kong makita ng buo.”
Sinubukan ni Kevin na itaas ang laylayan ng dress hanggang hita, at hindi na napigilan ni Karen ang mapahagalpak ng tawa habang itinataboy ang kamay niya.
Karen: (humahagikhik) “Huwag dito, Kev! Ang kulit mo!”
Kevin: (nakadila ng kaunti, nakangiti ng maloko) “So ibig sabihin… pwede sa baba ng bato?”
Natawa na lang si Karen, pero halatang namumula ang pisngi at mabilis ang tibok ng dibdib. At habang nakayakap si Kevin, mas naging daring ang kanyang mga haplos, gigil na parang wala na talagang pakialam kung sila man ay nasa tuktok ng isang isla.
Tahimik ang paligid, tanging hampas ng alon at ihip ng hangin lang ang naririnig habang magkatabi sina Kevin at Karen sa malaking bato. Hawak pa rin ni Kevin ang laylayan ng dress niya, parang bata na hindi titigil hangga’t hindi makuha ang gusto.
Karen: (nakayuko, kagat ang labi, nangingiti) “Kevin… seryoso ka ba talaga dito?”
Kevin: (nakadikit ang labi sa leeg niya, bumulong) “Oo, babe. Solo natin ang isla. Walang makakakita. Para lang talaga tayong dalawa.”
Naramdaman ni Karen ang marahang haplos ni Kevin sa hita niya, papataas nang papataas. Kasabay ng mainit na halik sa balikat niya, halos mawalan siya ng lakas para tumutol.
Karen: (mahina, nanginginig ang boses) “Ang kulit mo… pero…”
Kevin: (nag-aantay, nakatitig sa kanya) “Pero?”
Sandaling nagkatinginan ang dalawa, at doon napansin ni Kevin ang pagkapula ng pisngi ni Karen, pati na ang mabigat na paghinga nito. Sa huli, napapikit si Karen at dahan-dahang tumango.
Karen: (mahina, halos bulong) “Sige na… hubarin mo na.”
Napangiti si Kevin ng maloko, parang batang nanalo sa laro. Marahan niyang hinila ang zipper ng dress ni Karen mula sa likod, hanggang sa tuluyan itong dumulas pababa sa balikat niya. Bumungad ang lace na bra at panty na kanina pa niyang gustong makita.
Kevin: (mapang-akit ang tinig) “Putsa, babe… ang ganda mo. Para kang regalo na ako ang unang nagbukas.”
Karen: (napapapikit, kinukubli ang mukha sa balikat niya) “Nakakahiya, Kev…”
Kevin: (hinaplos ang pisngi niya, marahang hinalikan) “Walang dapat ikahiya. Ako lang naman ang nandito. At kahit may iba pa, ako lang ang may karapatang humanga sa’yo ng ganito.”
Habang nakalilis na ang dress niya hanggang bewang, marahang tinanggal ni Kevin hanggang tuluyan nang natira si Karen na naka-lace bra at panty lang sa gitna ng bato. Napayakap siya kay Kevin, habang ang lalaki naman ay hindi mapigilan ang gigil na halikan ang labi niya ng mariin.
Karen: (humihingal sa gitna ng halik) “Kev… baka marinig tayo ng boatman kahit malayo na siya.”
Kevin: (nakatawa, tuloy sa halik) “Wala akong pakialam. Gusto ko lang marinig ka… ako lang.”
At doon, sa ilalim ng araw at sa tuktok ng malaking bato, tuluyan nang nagpaubaya si Karen — ramdam niya ang init ni Kevin, at sa unang pagkakataon, wala na talagang kahit anong pumipigil.
Habang nakayakap si Karen kay Kevin, ramdam niya ang init at gigil ng mga halik nito sa leeg at labi niya. Lace na bra at panty na lang ang natira sa kanya, at sa bawat haplos ni Kevin ay parang natutunaw na siya sa sobrang pagnanasa.
Ngunit biglang huminto si Kevin. Inalis niya ang labi sa kanya at marahang hinaplos ang pisngi ni Karen.
Karen: (gulat, halos paanas) “Kev… bakit ka tumigil?”
Kevin: (nakatingin nang diretso sa mga mata niya, puno ng tamis ang tinig) “Karen… ang ganda mo.”
Nag-init lalo ang pisngi ni Karen sa narinig, napayuko siya sandali, pero marahang itinataas ni Kevin ang kanyang baba gamit ang daliri upang magtama ulit ang kanilang mga mata.
Kevin: (malumanay pero seryoso) “Ayokong makita kang malungkot, Karen. Kahit anong mangyari sa atin… kahit gaano tayo ka-daring o ka-wild… ang pinakaimportante sa akin, ikaw. Ang ngiti mo. Ang saya mo.”
Napapikit si Karen, ramdam niya ang panginginig ng dibdib niya. Hindi niya inaasahan ang bigat at lambing ng mga salitang iyon mula kay Kevin.
Karen: (mahina ang boses, nangingiti pero may luhang tumulo sa gilid ng mata) “Kev… bakit ka ganyan? Ginagawa mo akong mahulog lalo.”
Kevin: (ngumiti, marahang pinunasan ang luha niya gamit ang hinlalaki) “Kasi matagal na akong nahulog sa’yo, Karen.”
At bago pa siya makasagot, hinalikan siya muli ni Kevin, hindi na gigil, kundi puno ng pag-aalaga at tamis, isang halik na hindi lang libog ang laman, kundi pagmamahal na unti-unti nang lumilinaw sa pagitan nila.
Nakasandal si Karen sa dibdib ni Kevin, habang dahan-dahang hinahaplos ng binata ang likod niya. Pero hindi na nakatiis si Kevin, iniangat niya ang baba ni Karen at muling inilapit ang kanyang labi.
Kevin: (pabulong, halos nakadikit na ang labi sa kanya) “Halika rito, Karen… hindi pa ako nagsasawa.”
Napangiti si Karen bago tuluyang isinara ang pagitan nila. Naglapat ang kanilang mga labi, mariin, puno ng init at sabik. Sa bawat halik ay may ungol na sumisingit mula sa kanilang dibdib.
Karen: (habang naglalapat ang labi nila, nakahabol ng hinga) “Mmm… Kev… hindi ko rin kayang tumigil.”
Kevin: (nilalaplap siya muli, gigil pero may lambing) “Sarap ng labi mo, babygirl… nakakaadik.”
Mas tumindi ang halikan nila, mabagal sa una, sinusuyong mabuti ang isa’t isa, pero unti-unting naging mabilis at masuyo na parang ayaw na nilang humiwalay. Inilapat ni Kevin ang kamay niya sa bewang ni Karen at dahan-dahang iniangat ito para kandungin siya.
Ngayon ay nakaupo si Karen sa kandungan ni Kevin, nakaharap sa kanya. Ramdam niya ang init ng katawan ni Kevin kahit natatakpan pa ng damit ang ilan. Kumapit si Karen sa batok niya habang patuloy ang halikan.
Karen: (huminto saglit, nakatitig kay Kevin, habol ang hininga) “Kev… para tayong wala nang bukas.”
Kevin: (hinahaplos ang pisngi niya at muling sumulyap sa labi niya) “Kung ito na ang huling araw natin dito, gusto kong masulit, Karen… sa bawat halik, sa bawat haplos.”
Hindi na nag-atubili si Karen. Inilapat niyang muli ang labi sa kanya, mas mariin pa kaysa kanina. Ramdam niya ang bawat paghigop ni Kevin sa kanyang labi, bawat pagdikit ng dila, at bawat segundo ay parang tumitigil ang oras.
Nagpalitan sila ng maiingay na halik, puno ng gigil at tamis, parang hindi nauubusan ng hininga. Sa tuwing bahagya silang maghihiwalay, sabay nilang dinadagdagan ng malalambing na salita.
Karen: (nakangiti, pero namumula ang pisngi) “Ang galing mo humalik… baka malasing ako sa’yo.”
Kevin: (nakangisi rin, muling idinampi ang labi sa kanya) “’Wag kang mag-alala… pareho tayong lasing ngayon, lasing sa isa’t isa.”
At doon, muli silang nalubog sa halikan,mahaba, masuyo, at punong-puno ng init na tila walang katapusan.
Nasa kandungan pa rin ni Kevin si Karen, at habang nagtatagal ang kanilang halikan, unti-unti nang nagbabago ang ritmo, mula sa masuyo at puno ng tamis, nagiging mariin, gigil, at puno ng init. Ramdam nila pareho ang nag-aapoy na tensyon sa ilalim ng kanilang mga katawan.
Karen: (habol hininga, pilit na nakapikit habang hinahaplos ang batok ni Kevin) “Kev… uminit na sobra… baka hindi ko na mapigilan…”
Hindi na nagsalita si Kevin, bagkus ay ipinasok niya ang kanyang kamay sa ilalim ni Karen. Naramdaman agad niya ang lambot ng lace na panty nito at ang init na bumabalot doon. Napasinghap si Karen, mariing kumapit sa balikat ni Kevin.
Kevin: (bulong sa tenga niya, paos ang boses) “Basang-basa ka na babygirl… ang init mo.”
Hindi rin nagpatalo si Karen. Habang abala ang kamay ni Kevin, dumiretso ang kamay niya pababa at mahigpit na humawak sa ilalim ni Kevin, hinimas nang mariin ang matigas at nag-aalab na armas nito. Ramdam niya ang init at tibok, at lalo siyang namula.
Karen: (nakangiti, pero halatang nag-iinit) “Ikaw din, Kev… tigas na tigas ka na para sa’kin… para bang sasabog ka na.”
Kevin: (umungol ng mahina, idinidikit lalo ang labi sa leeg niya habang hinahaplos ang hiwa niya sa ibabaw ng panty) “Mmm… ikaw ang dahilan… hindi ko kayang hindi ka gustuhin.”
Nag-angat ng balakang si Karen, halos gumigiling sa kandungan ni Kevin. Sa bawat galaw niya, lalong nadidiin ang init nilang dalawa. Parang sinasadya niya para lalong mag-apoy ang nararamdaman.
Karen: (malalim ang hinga, nakatitig sa mata ni Kevin) “Sige lang… hawakan mo pa ako… lalo akong nalulunod sa’yo.”
Kevin: (gigiling din ng kaunti habang sinasalubong ang galaw niya) “Sh*t, Karen… habang tumatagal, gusto na kitang angkinin dito mismo.”
Pareho silang habol ang hininga, halikan nang halikan, ungol nang ungol habang parehong hinihimas at pinapainit ang isa’t isa. Ang paligid ng isla ay naging saksi sa gigil nilang nag-aalab, wala silang pakialam, dahil sa sandaling iyon, silang dalawa lang ang umiikot ang mundo.
Habang magkahinang pa rin ang kanilang labi at nag-eeskrimahan ang mga dila, ramdam ni Karen na wala nang atrasan. Bumigay na siya nang tuluyan. Wala na sa isip ang oras, ang paligid, o kahit ang posibilidad na may makakita. Ang tangi niyang gusto ay maramdaman si Kevin—buo, mariin, at walang pag-aalinlangan.
Dahan-dahan niyang ibinaba ang kamay, dumulas sa shorts ni Kevin, at hinila palabas ang matigas at nag-aalab na sandata nito. Nang lumabas iyon, napasinghap siya at napakagat-labi, lalo na nang maramdaman ang init at tibok nito sa kanyang palad.
Karen: (mahina pero puno ng pananabik) “Kev… akin ka ngayong buong-buo.”
Hindi na nakasagot si Kevin. Namutawi na lang ang isang malalim na ungol sa kanyang dibdib habang mariin niyang hinapit ang bewang ni Karen, halos mapunit ang dress nito sa gigil. Ramdam na ni Karen na wala nang balak si Kevin pigilan siya.
Hinawi niya ang lace na panty na suot, ramdam agad ang malamig na hangin ng isla na dumampi roon. Ngunit higit na mas naramdaman niya ang init ng armas ni Kevin nang siya mismo ang nagtutok at dahan-dahang ipinasok iyon sa loob niya.
Napakapit siya nang mariin sa balikat ni Kevin, napaliyad, at halos mawalan ng hininga sa biglang pagpasok.
Karen: (umungol, nanginginig ang boses) “Ahhh… Kev… sht… ang tigas mo… punong-puno ako…”
Kevin: (mapaungol, nanginginig din sa sarap) “Karen… fck… ang sikip mo… parang nilalamon mo ako.”
Nagtagpo ang kanilang mga mata, parehong nag-aalab at puno ng gigil. Sabay silang gumalaw, marahas pero sabik, walang ibang iniisip kundi ang init at sarap na hatid ng bawat ulos at sagupaan ng kanilang katawan. Ang lace na panty ni Karen ay bahagyang nakababa, nakasabit pa sa hita, habang sinasalubong niya ang bawat galaw ni Kevin.
Karen: (paos, nanginginig habang nakayakap ng mariin) “Sige lang, Kev… ulit-ulitin mo pa… ayoko nang matapos ‘to…”
Kevin: (habang malalim ang ulos, nakasubsob sa leeg niya) “Hindi na kita bibitawan, Karen… hanggang sa wala tayong itira.”
At doon, sa gitna ng maliit na isla, naglaho na lahat ng inhibisyon. Ang tanging naiwan ay ang init ng kanilang katawan, ang halakhak at ungol, at ang mariin nilang pagnanais na lasapin ang isa’t isa, anuman ang mangyari.
Mainit ang sikat ng araw, ramdam ni Karen ang lagkit ng pawis na bumababa sa kanyang dibdib, humahalo sa bawat halik at haplos ni Kevin. Sa ilalim ng malaking bato sa “Love Island,” halos mabaliw silang dalawa. Pareho silang walang pakialam, wala nang ingay kundi ang mabibigat na ungol at hininga na nagbabanggaan sa bawat saglit.
Nakasabit pa rin sa hita ni Karen ang lace panty, habang mariin ang hawak ni Kevin sa balakang niya. Pinapasalubong niya ang bawat ulos, at halos bumaluktot ang katawan niya sa sarap.
Karen: (malakas na ungol, nanginginig ang boses) “Ahhh! Kev… sht… fck… ang lalim mo… ang sarap, ang sarap sobra!”
Kevin: (pawis na pawis, gigil na gigil habang umuulos nang mariin) “Karen… puta ka… ang ganda mo… ang sikip mo… f*ck, para kang ginawa para sakin lang!”
Halos mabaliw si Karen sa bawat mariing sagad. Napayakap siya ng mahigpit sa batok ni Kevin, mariin ang laplapan nila, laway sa laway, ungol sa ungol. Pababa ang mga halik ni Kevin sa leeg, sa dibdib, hanggang sa humabol siya sa utong nito kahit nakapaling lang ang bra.
Karen: (halos mapasigaw habang napaliyad nang husto) “Ohhh sh*t, Kev! Sige pa, ‘wag kang hihinto! Ubusin mo ko rito!”
Kevin: (habang sunod-sunod ang mabilis na ulos, halos madulas na sa pawis at katas nila) “Ubusin kita, Karen! Wala kang kawala! Akin ka, puta kita!”
Bawat bangga ng kanilang katawan ay may tunog na sumasabay sa alon ng dagat. Ang pawis nila ay humahalo sa alat ng hangin, ngunit ang tanging nangingibabaw ay ang init ng kanilang pagnanasa.
Mas lalo pang umangat si Kevin, pinapahiga si Karen sa malamig na bato, at saka muling sumugod, mas wild at mas mabilis pa. Halos mawasak ang boses ni Karen sa kakasigaw ng ungol.
Karen: (paos na, nanginginig, nangingiyak sa sarap) “Ahhh Kev! Fck! Ang sarap mo! Hindi ko na kaya—lalabasan na ako! Ohhh sht!”
Kevin: (gigil, halos mawalan ng boses sa sobrang ungol) “Sabay tayo, Karen! Putang ina, sabay tayo! Eto na ako—ahhh f*ck!”
At doon, sabay nilang naramdaman ang rumaragasang climax. Si Karen ay nanginginig ang hita, halos mawalan ng lakas, at si Kevin naman ay mariing napakapit sa kanya, pawis at laway ang bumalot sa kanilang dalawa.
Halos manghina sila pareho, ngunit patuloy pa ring umaagos ang init at ungol, kahit tapos na ang alon ng kanilang climax.
Nakahiga si Karen sa malamig na bato, pawis na pawis, nanginginig pa ang mga hita mula sa sobrang gigil na ginawa nilang dalawa. Si Kevin naman, hingal na hingal ngunit nakangiti habang nakapatong ang ulo sa dibdib ni Karen, dinidilaan ang pawis sa gilid ng leeg niya, parang ayaw pakawalan ang bawat lasa.
Karen: (hinahaplos ang buhok ni Kevin, humihingal pa rin) “Kev… grabe ka… halos himatayin ako sa sobrang sarap.”
Kevin: (nakatingin sa kanya, nakangisi habang hinahalikan ang labi niya) “Hindi pa ‘to tapos, babygirl. Alam mo ba kung ilan ang kaya natin ngayon?”
Karen: (natawa, pero namumungay ang mga mata sa pagod at kilig) “Huwag ka ngang loko… parang hindi ka na pagod? Para kang makina.”
Kevin: (mas mariing hinaplos ang balakang ni Karen, nilapit ang bibig sa tenga niya) “Tatlong round, Karen. Makakatatlo tayo ngayon. At sisiguraduhin kong bawat isa… mas intense pa sa nauna.”
Namilog ang mata ni Karen, parang may kaba at kilig na halo habang nakatingin sa mga mata ni Kevin. Ramdam niya ang init na hindi pa rin nauubos. Nilaplap siya ni Kevin, mabagal, puno ng tamis. Mula sa labi, dahan-dahan niyang dinadaan ang halik sa baba, leeg, hanggang dibdib na kanina pa siya pinaglalaruan.
Karen: (napapapikit, ungol na may halong lambing) “Kev… hindi ka talaga titigil, no? Pero gusto ko… gusto ko pa rin. Kahit ilang ulit, basta ikaw.”
Kevin: (hinila siya para umupo sa kandungan niya, nakatingin ng mariin) “Ganun? So kahit tatlo, apat, lima… basta ako?”
Karen: (pabirong kinagat ang labi, pero mapungay ang tingin) “Basta ikaw. Sayo lang ako.”
Niyakap siya ni Kevin, hinalikan ulit ng mariin, at ramdam ni Karen ang muling pagbangon ng init sa pagitan nila kahit kakagaling lang nila sa wild na sagupaan. Ang aftercare ay nauwi na naman sa matinding yakap, halikan, at paglalambing na puno ng apoy.
Post a Comment