by sexyyumz (Reader Submission)
Ang araw ay patuloy na bumababa sa isla, nag-iiwan ng mapusyaw na liwanag sa buhangin at dagat. Si Kevin at Karen ay parehong pawis at pawis pa rin mula sa nakaraang climax, ngunit hindi pa rin mapigil ang init sa pagitan nila.
Si Karen ay nakaupo sa buhangin, nakangiti at humahalik sa mga daliri ni Kevin habang naglalaro sa tabi ng katawan niya.
Karen: (biro, mapang-akit) “Kevin… parang hindi ka mapagod ah… gusto mo pa ba?”
Kevin: (napapangiti, gigil) “Babygirl… hindi ka pa tapos sa akin… gusto kong maramdaman ka ulit… sobrang sarap mo…”
Humiga si Kevin sa buhangin at hinila si Karen sa ibabaw niya, pero ngayon ay naglaro siya ng kaunting teasing bago magsimula ang panibagong round. Hinawakan niya ang dibdib ni Karen sa ibabaw ng lace bikini, habang si Karen ay tumutugon sa bawat haplos, napapahagulgol at nagkakagigil sa sarap.
Kevin: (bulong sa tenga ni Karen) “Sana masarap ‘to sa’yo, babygirl… bawat galaw ko, bawat ungol ko… para sa’yo lang…”
Karen: (humihingal, nakayakap sa leeg ni Kevin) “Oooh… Kevin… gusto ko… gusto ko… wag kang titigil…”
Naglaro sila sa buhangin, parehong pawis at pawis, at punong-puno ng tensyon at kiliti. Si Kevin ay naglakad ng kamay pababa sa hips ni Karen, naglalaro sa lace panty niya, habang si Karen naman ay nagpasok ng daliri sa sarili niya sa sobrang kilig at sarap.
Karen: (biro habang halik sa Kevin) “Sige na… wag mo muna patagalin… gusto ko nang maramdaman ka…”
Kevin: (giggle at malakas na ungol) “Babygirl… mahirap kang mapigilan… bawat galaw mo, lalong nagpalibog sa akin…”
Pareho silang naghahaplos, nagbibiruan, at nagtatawanan habang ang kanilang init ay tumataas, na parang nagbubuo ng bago at mas wild na round. Ang isla ay tila pribadong mundo nila, walang makakaabala sa kanilang laro at init.
Kevin: (dahan-dahang hinila si Karen sa ibabaw niya) “Handa ka na ba, babygirl? Ito ang panibagong round natin… gigil na gigil ako…”
Karen: (napapahagulgol, gigil rin) “Oooh… Kevin… gawin mo… gusto ko na rin… wag kang titigil…”
Ang kanilang halikan, haplos, at pawis ay nagpatuloy, puno ng sexual tension, kiliti, at playful teasing, habang pareho nilang hinahanda ang sarili sa panibagong wild at gigil na round sa buhangin ng isla.
Ang araw ay patuloy na bumababa, nag-iiwan ng mainit na liwanag sa buhangin at dagat. Si Kevin at Karen ay pareho pang pawis at pawis mula sa nakaraang round, ngunit hindi pa rin matigil ang init at gigil sa pagitan nila.
Kevin: (napapahagulgol habang hinahaplos si Karen) “Babygirl… handa ka na ba sa panibagong round? Sobrang gigil na ako…”
Karen: (humihingal, nakayakap sa leeg ni Kevin) “Oooh… Kevin… ako rin… wag ka na muna titigil…”
Hinila ni Kevin si Karen sa ibabaw niya, at nagsimula na agad ang wild na galaw. Ang buhangin ay nagging malambot na sahig ng kanilang laro, habang parehong naghihingal at nag-uungol. Ang mga kamay ni Kevin ay mariing humahaplos sa bawat kurba ni Karen, habang si Karen ay naglalaro rin, nagtaas-baba ng kanyang katawan sa ibabaw ni Kevin, halik sa leeg at dibdib niya.
Karen: (malakas na ungol, gigil) “Kevin… ulit… ulit… wag kang titigil… masarap… sobra…”
Kevin: (malakas na ungol, hawak ang balakang ni Karen) “Babygirl… bawat galaw mo, lalong nagpalibog sa akin… masarap ka sobra…”
Parehong pawis at pawis sila, puno ng sexual tension at gigil. Si Kevin ay mariing nilaplap ang lace bra ni Karen, at si Karen naman ay nagpasok ng daliri sa puke niya, habang nilalambot ang katawan niya sa ibabaw ng lalaki.
Kevin: (bulong sa tenga ni Karen, malakas ang ungol) “Sarap mo… gusto kong maramdaman ka ulit… ngayon, gigil na gigil na…”
Karen: (humihikbi, nakayakap sa balikat ni Kevin) “Oooh… Kevin… ako rin… wag kang titigil… gusto ko na rin…”
Nagpatuloy sila sa halikan, haplos, at pawis, habang parehong handa sa mas wild at matinding round. Ang isla ay para lamang sa kanila, pribado at walang makakaabala sa kanilang init at gigil.
Kevin: (hinila si Karen sa mas malapit sa kanya, matinding titig sa mga mata niya) “Babygirl… simula na natin… mas wild at gigil… handa ka na ba?”
Karen: (napapahagulgol, gigil rin) “Oooh… Kevin… simulan na natin… gusto ko na… wag kang titigil…”
Ang bawat galaw nila ay puno ng gigil, halikan, haplos, at pawis, habang nagsisimula ang panibagong wild at matinding round sa isla.
Mainit ang hangin, humahampas ang alon sa paligid ng isla, at sa gitna ng lahat ng iyon ay parang sila lang ang nasa mundo. Si Karen ay nakaupo pa rin sa ibabaw ni Kevin, ang lace panty niya’y halos wala nang silbi, habang ang bawat ulos at galaw ni Kevin ay mariin at puno ng gigil.
Karen: (napapahalinghing, nakapikit, kagat-labi) “Keviiin… ohhh… lalong lumalalim… masyado nang masarap… hindi ko na kaya…”
Kevin: (pawis na pawis, mariing hawak sa balakang niya) “Babygirl… ang init mo… bawat galaw mo… binabaliw ako… malapit na ako…”
Dumudulas ang katawan ni Karen sa pawis at halik, at lalo siyang kumikiskis kay Kevin. Ramdam nilang pareho ang unti-unting pagtaas ng init..yung tensyon na alam nilang papunta na sa kasukdulan.
Si Kevin, habang nakahawak sa balakang ni Karen, ay biglang yumuko at sinuso ang dibdib niya sa ilalim ng bra.
Karen: (napasigaw ng ungol, nanginginig ang katawan) “Aaahhh! Kevinnn! Sige pa! Malapit na ako, baby…”
Kevin: (mapusok na ungol, madiin ang bawat ulos) “Babygirl… sabay tayo… sabay nating ibigay lahat dito…”
Bawat segundo, lalong bumibilis, lalong lumalalim, at lalong umiinit ang ritmo nila. Si Karen ay halos bumigay na sa sarap, kumakapit ng mariin sa buhok ni Kevin, habang si Kevin ay parang walang kapaguran sa bawat pag-ulos.
Hanggang sa dumating ang sandali—
Karen: (malakas na ungol, nanginginig, halos mawalan ng boses) “Keviiiiin! Ayannn naaa… hindi ko na kaya!”
Kevin: (sumabay ng ungol, madiin ang huling ulos) “Babygirl… ayan na rin ako… sabay tayo!”
Parehong nanginig ang kanilang katawan, pawis at init ang bumalot sa kanila, at doon na sumabog ang kasukdulan—malakas, matindi, at sabay na ibinuhos lahat ng gigil at pagnanasa.
Bagsak silang pareho sa buhangin, hingal na hingal, habang yakap ni Kevin si Karen na nanginginig pa sa aftershocks ng matinding climax.
Kevin: (malumanay, halik sa noo ni Karen) “Babygirl… grabe ka… wala akong masabi… para kang droga sa akin.”
Karen: (ngumingiti kahit hingal, yumakap ng mahigpit) “Kevin… sobra… wala na kong pakialam… gusto ko lang lagi kang nasa akin.”
Pagkatapos ng matinding init at sabay na climax sa buhanginan ng isla, nahiga silang dalawa nang magkatabi. Nakayakap si Kevin kay Karen, marahang hinahaplos ang buhok niya habang nakadikit ang pisngi nito sa dibdib niya.
Kevin: (mahina ang boses, puno ng lambing) “Babygirl… sobra akong thankful sa’yo. Ang sarap ng kasama ka dito, sa trip na ’to… at sa lahat ng bagay.”
Karen: (nakapikit, ngumingiti habang nakikinig sa pintig ng puso ni Kevin) “Kevin… sa totoo lang, ngayon lang ako naging ganito kasaya. Para bang… wala nang kulang.”
Hinalikan ni Kevin ang noo ni Karen, tanda ng aftercare at pagpapahalaga sa kanya. Hindi iyon basta halik, kundi isang pagyakap ng damdamin ay banayad, puno ng lambing, at pangakong hindi siya pababayaan.
Maya-maya, sabay silang nagpasya na magbanlaw at lumangoy sa dagat. Tumakbo pa si Karen patungo sa tubig, naka-bikini lace, habang si Kevin ay humahabol at natatawa.
Karen: (sumigaw habang papasok sa tubig) “Sino ang mauuna?!”
Kevin: (habol, tumatawa) “Ako pa rin, babygirl, kahit saan!”
Naglaro sila sa dagat basaan, tawanan, at halikan sa ilalim ng asul na langit. Habang lumalangoy si Karen, tinignan siya ni Kevin mula sa gilid. Kinuha nito ang phone mula sa waterproof bag, at nang makita ang saya sa mukha ng dalaga habang hinahampas ng alon, pinindot niya agad ang camera.
Click.
Isang litrato na puno ng kasiyahan at alaala si Karen, basang-basa at nakabikini, nakangiti ng buong puso habang nasa dagat.
Lumapit si Kevin at tinawag siya:
Kevin: “Babygirl, tingnan mo… ito ang tanda ng pinakamasayang trip natin.”
Karen: (lumangoy papalapit, ngumiti at niyakap siya sa tubig) “Kevin, gusto ko ’yan. Para kahit saan tayo mapunta… maalala natin na tayo, masaya.”
Habang papalapit na ang 5PM at ang bangkang babalik sa hotel, sabay silang nagbihis at inayos ang mga gamit. Ngunit bago umalis, tumingin pa si Karen sa paligid ng isla, hawak-kamay si Kevin.
Karen: (mahina, parang naglalabas ng pangarap) “Balang araw… gusto kong bumalik tayo dito, Kevin. Kahit wala nang bangka, kahit wala nang oras. Basta ikaw, ako, at ganitong saya.”
Kevin: (ngumiti, hinalikan siya ulit sa pisngi) “Babygirl… babalik tayo. Pangako ’yan.”
At tuluyan silang sumakay ng bangka, dala-dala ang mga ngiti, litrato, at mga alaala ng huling araw sa isla.
Pagbalik nila sa hotel, ramdam pa rin ang saya at pagod mula sa buong araw nila sa isla. Habang umaakyat sila sa kwarto, hawak-kamay pa rin sila, parang ayaw magbitaw.
Pagpasok, agad na binuksan ni Kevin ang bintana. Sumalubong sa kanila ang simoy ng hangin ng dapithapon, at ang tanawing kulay kahel at ginto ng paglubog ng araw.
Kevin: (nakangiti habang nakatingin sa tanawin) “Perfect timing, babygirl. Sunset para sa huling gabi natin dito.”
Karen: (sumandal sa balikat niya, nakangiti) “Parang scripted ang trip natin, Kev. Pero alam mo, mas masarap kasi kasama ka.”
Maya-maya’y kumatok ang room service, at dumating ang set-up para sa romantic dinner sa balcony ng kanilang kwarto. May kandila, bulaklak, at simpleng steak dinner na may kasamang red wine.
Karen: (nakangiti habang tinitingnan ang mesa) “Wow… para tayong nasa pelikula.”
Kevin: (hinila ang upuan para sa kanya) “Pelikula nga, babygirl. Pero tayo ang bida.”
Habang kumakain, nagkukulitan sila at nagbibiruan. Si Kevin ay paminsan-minsang sumasandok ng pagkain para kay Karen, habang siya naman ay naglalagay ng maliit na cut ng steak sa bibig ni Kevin.
Karen: (nakangiti, nagbiro) “Ingat ka ha, baka masanay ako sa ganito. Laging may prince charming na nagsusubo sa’kin.”
Kevin: (malambing ang tono, nakatitig sa kanya) “Babygirl, hindi lang ngayon. Araw-araw, kung gugustuhin mo.”
Natapos ang dinner sa malalambing na tinginan at tawanan. Nag-toast sila gamit ang wine, sabay banggit ng pangakong hindi mawawala ang init ng pagmamahalan nila kahit saan man sila mapunta.
Pagkatapos, bumalik sila sa kama. Hindi tulad ng wild na nangyari sa isla, ngayong gabi’y mas banayad puno ng yakap, haplos, at matagal na halikan.
Karen: (mahina ang boses, nakapikit habang nakahiga sa dibdib ni Kevin) “Kev… salamat sa lahat. Hindi ko alam na pwede palang maging ganito kasaya.”
Kevin: (marahang hinahaplos ang likod niya) “Karen… ikaw ang dahilan ng lahat ng saya na ’to. Hinding-hindi ako magsasawa.”
Nakahiga silang magkayakap, walang pagod na nagkukwentuhan hanggang sa unti-unti silang dalawin ng antok. Ang gabi ay natapos hindi sa init, kundi sa lambing—isang matamis at payapang dulo ng kanilang Day 3
Maaga silang nagising kinabukasan. Maliwanag na ang araw at ramdam na ang init ng umaga, ngunit sa loob ng silid, mahigpit pa ring nakayakap si Kevin kay Karen.
Kevin: (mahina ang boses, nakaidlip pa) “Good morning, babygirl…”
Karen: (nakangiti, humalik sa pisngi niya) “Good morning, Kev. Huling araw na natin dito.”
Kinuha ni Karen ang kanyang cellphone at agad na nag-text kay Jay.
Karen (nagta-type): “Jay, pauwi na kami ngayon. Text ko ulit mamaya pag malapit na kami sa airport para masundo mo kami.”
Habang naghihintay ng reply, nagsimula na silang magligpit ng gamit. Tahimik pero may halong lungkot, ramdam nila na matatapos na ang getaway na nagbigay sa kanila ng sobrang saya at alaala.
Kevin: (habang nag-aayos ng maleta) “Grabe, ang bilis ng tatlong araw. Parang kahapon lang dumating tayo.”
Karen: (umupo sa gilid ng kama, nakatingin sa kanya) “Oo nga. Pero sulit na sulit. Lahat ng oras, lahat ng moments… hindi ko makakalimutan.”
Nang matapos magligpit, nag-check out na sila sa hotel. Lumabas silang magkahawak ang kamay, sabay sakay ng taxi.
Sa loob ng sasakyan, nakatingin si Karen sa bintana, minamasdan ang mga tanawin na unti-unti nilang iniiwan. Samantala, si Kevin ay nakatingin lang sa kanya, parang inuukit ang bawat ngiti at bawat titig sa alaala niya.
Kevin: (hinawakan ang kamay niya at hinalikan) “Babygirl, kahit tapos na ’tong trip… simula pa lang ’to ng marami pa nating adventures.”
Karen: (ngumiti, sumandal sa balikat niya) “Promise me, Kev… hindi magbabago ang ganito.”
Kevin: (mahina pero matatag ang boses) “Hindi. Kahit kailan.”
Tahimik silang nagpatuloy sa biyahe, ngunit puno ng lambing ang bawat hawak ng kanilang mga kamay.
Post a Comment