Sikreto sa Opisina Part 19

by sexyyumz (Reader Submission)

Pagkasara ng pinto, hindi na napigilan ni Kevin ang sarili. Ibinagsak niya si Karen sa malambot na kama habang siya mismo’y agad na sumampa sa ibabaw nito. Pareho silang hinihingal, pawisan na kahit nagsisimula pa lang.

Karen (napatawa pero halatang nanginginig sa libog):

 “Kev… ang bigat mo…”

Kevin (nakangisi, sabay halik uli sa labi niya):

 “Kung bigat ko ang pipigil sa’yo… never baby. Kasi ayokong matapos ‘to.”

Mariin ang mga halik, mabilis ang palitan, parang wala silang oras. Nakahawak si Karen sa batok niya, hinihila siya palapit habang bumabalikwas ang katawan niya sa bawat gigil na halik ni Kevin.

Karen (paungol, humahabol ng hininga):

 “Kevin… grabe ka… bakit parang mas lalo kang naging hayok?”

Kevin (nakadikit ang labi sa tenga niya, boses mababa at puno ng gigil):

 “Kasi ikaw ang kasama ko. Ikaw lang ang gusto ko, Karen. Hindi ko na kayang pigilan ang sarili ko pag hawak kita ng ganito.”

Hinila ni Kevin pababa ang strap ng bra ni Karen, at sa bawat pagdikit ng labi niya sa balat nito, napapapikit si Karen at napapasinghap.

Karen (habang nakasabunot na sa buhok niya):

 “Kev… huwag mong tigilan… kahit anong mangyari, don’t stop.”

Tumigil si Kevin saglit, tumitig sa mga mata niya, pawisan at parang mag-aapoy.

Kevin (mariin, puno ng emosyon):

 “Hinding-hindi kita titigilan, Karen. Sa’kin ka ngayong gabi. At gusto kong maramdaman mo lahat ng pagmamahal ko, kahit gaano kalupit.”

Halos mapasigaw si Karen sa bawat ulos at bawat dampi ng labi ni Kevin, naghalo ang gigil at lambing. Nagpalitan sila ng mga bulong, mga ungol, at mga salitang hindi na nila mabawi lahat totoo, lahat galing sa puso at sa init ng katawan.

Sa bawat segundo, parang lumalalim ang kapit nila sa isa’t isa. Ang kama ay parang dagat na tinatangay sila ng alon ng sarap at gigil.

Karen (nanginginig, halos maiyak sa sobrang sarap):

 “Kev… don’t let me go… wag mo akong pakakawalan…”

Kevin (mahigpit ang yakap, pawis na pawis, nanginginig din):

 “Never, baby. Never.”

At doon, sabay nilang naramdaman ang matinding pag-angat ng kanilang init climax na punung-puno ng halikan, pawis, at mga salitang inuukit sa pagitan nila.

Humiga si Karen sa dibdib ni Kevin, parehong pawisan, parehong hingal, pero punô ng ngiti ang kanilang mga labi. Mahigpit ang yakap ni Kevin, parang ayaw na niyang bitawan ang dalaga kahit isang segundo lang.

Kevin (mahina ang boses, hinahaplos ang buhok ni Karen):

 “Baby… sobra ka. Sobra kitang mahal.”

Karen (naka-ngiti, nakatingin sa kanya habang hinihimas ang pisngi niya):

 “Alam mo Kev, habang nandito ako sa yakap mo, parang bumalik tayo sa isla natin. ‘Yung picnic, ‘yung bato, at… ‘yung mga ginawa natin doon.”

Pareho silang natawa ng mahina, pero halatang pareho rin silang kinikilig at naiinitan sa alaala.

Kevin (nakangisi, parang nanunukso):

 “Hmm… so gusto mo bang ulitin natin dito ang ginawa natin sa Love Island? Yung parang walang pakialam, kahit saan pwede, basta magkasama tayo.”

Karen (kunwaring pumipikit, nangingiti sa biro):

 “Kev… baka mamaya literal na gawin mo pa… wala na tayong takas dito.”

Hinaplos ni Kevin ang katawan ni Karen, marahan at puno ng tenderness.

Kevin (mapanukso, bulong sa tenga niya):

 “Eh bakit hindi? Nakikita ko na naman yung same glow sa’yo, baby. Gusto mo rin, di ba?”

Namula si Karen, pero hindi na nagpalusot. Hinalikan niya si Kevin sa labi, mahaba, malambing pero may halong gigil.

Karen (humihingal, nakangiti habang nakapikit):

 “Kev… kapag ikaw talaga ang kasama ko, parang walang katapusan. Kahit ilang beses, kahit saan… gusto ko.”

Tumawa si Kevin, sabay mas mahigpit na yakap.

Kevin:

 “Kung ganun… consider this night our second Love Island. Walang makakapigil, walang makakahadlang. Tayo lang.”

Nagtagpo ulit ang kanilang mga labi, mas mabagal, mas puno ng emosyon. Hindi na sila nagmamadali, pero ramdam na ramdam ang init at pagmamahalan na lumalalim pa lalo.

Pagkatapos ng matamis at mabagal na halikan nila, biglang tumayo si Karen mula sa pagkakayakap kay Kevin. Nakangiti siya pero may kakaibang ningning sa mga mata parang may plano.

Karen (nakangiti, sabay hawak sa kamay ni Kevin para huwag muna siyang bumangon):

 “Wait lang, Kev. Ako naman. Kanina pa ikaw ang may hawak ng control… this time, ako na.”

Napataas ang kilay ni Kevin, nakangiti habang nakahiga pa rin sa kama.

Kevin (nakangisi, nanunukso):

 “Oh? Ikaw na ba ang boss ngayon? Sige nga, ipakita mo.”

Dahan-dahang tinanggal ni Karen ang natitirang bra niya sa harap mismo ni Kevin. Hindi siya nagmadali sinadya niya ang bawat galaw, bawat segundo ng paghuhubad para lalo siyang pagalitin.

Karen (mapang-akit ang tono):

 “Naalala mo nung nasa Love Island tayo? Ako yung nag-initiate sa picnic… ako rin ang naglabas ng lahat. This time… mas malakas ang loob ko.”

Umupo siya sa ibabaw ni Kevin, dahan-dahang iginigiling ang balakang niya. Napakagat-labi si Kevin, napahawak sa bewang niya.

Kevin (humihingal, halos pabulong):

 “Sh*t, Karen… ang galing mo. Nakakabaliw ka.”

Karen (naka-smirk, nakatukod ang kamay sa dibdib niya):

 “Shhh… relax ka lang, babe. Ako ang bahala sa’yo ngayon. Wala kang gagawin… kundi sumunod.”

Hinawakan niya ang mga kamay ni Kevin at inilagay sa ulunan ng kama, pinipigilan itong gumalaw. Habang iyon, unti-unti niyang ibinababa ang sarili niya, ramdam ni Kevin ang init at gigil ni Karen.

Kevin (mapahiyaw sa sarap):

 “Ahhh—Karen! Ang wild mo ngayon… grabe ka!”

Karen (mahina pero punô ng gigil):

 “Kanina pa ako gigil sa’yo, Kev. Gusto kong maramdaman na ako ang may hawak sa’yo… at gusto kong marinig lahat ng ungol mo, hanggang wala ka nang boses.”

Naging mas mabilis ang galaw ni Karen, parang re-enactment ng wild nilang ginawa sa isla, pero ngayon siya ang nagdidikta ng bilis, ng lalim, ng sarap.

Halos mabaliw si Kevin sa ilalim, pawis at ungol ang maririnig sa buong kwarto, habang si Karen ay kitang-kitang nag-eenjoy sa bawat segundo ng pagiging nasa ibabaw.

Kevin (halos mapasigaw):

 “Karen, f*ck! Ang ganda mo… ang sarap mo!”

Karen (nakangisi, kagat-labi, habang mas bumibilis):

 “Say it again, Kev. Sabihin mong ako ang pinakamagandang babae na napasayo…”

Kevin (malakas, halos pabulong sa gigil):

 “Ikaw lang, Karen! Ikaw lang ang gusto ko! Ikaw lang!”

At sa sobrang intensity ng eksena, ramdam nila pareho na mas lalong sumasabog ang init at chemistry nilang dalawa..mas malalim, mas wild, mas totoo.

Habang nasa ibabaw si Karen, ramdam ni Kevin ang bawat mabilis at madiing galaw niya. Pawis na pawis silang dalawa, pero hindi iyon hadlang lalo lang itong nagdadagdag ng init.

Kevin (hingal, halos mapasigaw):

 “Karen… f*ck, hindi ko na kaya… sobrang sarap mo!”

Ngumiti si Karen, bahagyang kagat-labi, sabay yumuko para sipsipin ang leeg niya.

Karen (malambing pero puno ng gigil):

 “Hindi ka pwedeng sumuko, Kev… gusto kong sabay tayong sumabog… hawakan mo ako ng mahigpit.”

Niyakap siya ni Kevin nang madiin, halos mapunit ang bedsheet sa pagkakakapit niya. Gumiling pa lalo si Karen, mas mabilis, mas madiin, na para bang bawat ulos ay pagtali ng damdamin nila.

Kevin (umungol, halos mapaiyak sa sarap):

 “Ahhh—Karen! Grabe ka… hindi ko alam kung matitiis ko ‘to!”

Karen (nakatingin diretso sa mata niya, pawis na rin at nanginginig):

 “Tingnan mo lang ako, Kev… ako lang ang pakinggan mo ngayon. Sa akin ka lang lalaya.”

Naging mas magulo ang ritmo nila parang sabay silang nauubusan ng oras, sabay nilang gustong habulin ang pinakamataas na sarap. Sa bawat ungol ni Kevin, mas lalo namang nagiging agresibo si Karen, ngunit halata ring may lambing sa bawat halik at haplos niya.

Hanggang sa…

Karen (malakas na ungol, halos mapasigaw):

 “KEV—ahhhh!”

Sabay nilang naramdaman ang matinding climax wild, nanginginig, pawisan, pero napuno ng halik, yakap, at ungol. Tumigil si Karen sa ibabaw niya, parehong humihingal, parehong nanghihina.

Bumagsak siya sa dibdib ni Kevin, niyakap siya nang mahigpit.

Kevin (humahabol ng hininga, hinalikan siya sa noo):

 “Karen… grabe ka. Para kang apoy. Pero ang lambing mo rin. Hindi ko alam kung paano mo nagagawa ‘yon.”

Karen (nakapikit, nakangiti habang nakasubsob sa kanya):

 “Basta para sa’yo, Kev… lagi kong ibibigay lahat. Gigil man… o lambing. Ikaw lang ang makakaranas nito.”

At doon, sa gitna ng pawis, init, at mga halik, naramdaman nilang hindi lang katawan ang pinagsasalo nila pati puso at kaluluwa nila ay mas lalo pang nagdikit.

Humihingal pa si Kevin, nakahiga, habang si Karen ay nakadapa sa dibdib niya. Ramdam nila ang pawis at init ng katatapos lang na sobrang wild na round. Banayad ang haplos ng kamay ni Kevin sa likod ni Karen, parang gustong iparamdam na safe at mahalaga siya.

Kevin (mahina, puno ng tamis):

 “Karen… grabe, parang ubos na ubos ako. Pero iba ka… lagi kang nagbibigay ng bago, kahit na ilang beses na tayo.”

Umangat si Karen, ngumiti habang pinupunasan ng palad ang pawis sa noo ni Kevin.

Karen (banayad, nakatitig sa kanya):

 “Ganun talaga, Kev… gusto ko kasi na kahit ilang beses pa… parang una pa rin, parang kakaiba palagi. Ayokong magsawa ka sa’kin.”

Kevin (humawak sa pisngi niya, seryoso):

 “Hindi ko kaya magsawa sa’yo, Karen. Kahit hindi tayo mag-usap, titig pa lang sa’yo… para nang may init na.”

Napangiti si Karen, sabay kagat-labi. Bigla siyang tumayo mula sa pagkakadapa, at bago pa makapagsalita si Kevin, umupo siya nang dahan-dahan sa mismong mukha nito.

Kevin (nagulat, nanlaki ang mata):

 “Ka-Karen?! Anong ginagawa mo?!”

Karen (nakakalokong ngiti, sabay haplos ng buhok niya):

 “Ssshh… aftercare din ‘to, Kev. Ako naman ang bahala sa’yo ngayon. Huwag kang gagalaw, ha?”

Nakatitig siya pababa kay Kevin, habang nakaupo nang bahagya, dinadama ang bawat paghinga nito.

Kevin (nahihingal, medyo nanginginig):

 “Grabe ka… hindi kita kayang tanggihan kahit kailan. Pero, Karen… baka di ko kayanin ulit.”

Karen (banayad na tawa, halos bulong):

 “Kung hindi mo kaya, ako na lang ang kikilos. Huwag kang mag-alala… hindi kita hahayaang mapagod. Ako ang mag-eenjoy ngayon… at ikaw ang manonood.”

Hinaplos ni Karen ang pisngi at buhok ni Kevin habang nakaupo pa rin, marahang gumagalaw. Hindi ito kasing bilis o gigil ng dati—mas banayad, mas sensual, parang sinasadyang patagalin para mas lalo nilang damhin ang koneksyon.

Kevin (humahabol ng hininga, halos mapasigaw):

 “Karen… sobra… hindi ko alam kung paano ka naging ganito ka… ka-perfect.”

Karen (nakatingin diretso sa mata niya, puno ng lambing at gigil):

 “Simple lang, Kev… kasi ikaw ang dahilan.”

At doon, sa halong banayad at daring na aftercare, muling nagningas ang init nila kahit saglit lang dapat silang nagpapahinga.

Dahan-dahan, marahang gumigiling si Karen sa mukha ni Kevin, kagat-labi at mariin ang paghawak sa ulo nito. Ramdam ni Kevin ang bawat galaw niya, bawat init na bumabalik.

Kevin (muffled, nanginginig ang boses):

 “Ka… Karen… grabe ka…”

Karen (malalim ang hinga, nakatingin pababa kay Kevin):

 “Shhh… huwag kang magsalita… damhin mo lang ako, Kev. Ako naman ngayon.”

Humawak si Kevin sa bewang ni Karen, pero hindi niya pinipigilan bagkus, sinasabayan pa niya ng pag-angat ng ulo para mas lalong maramdaman ni Karen ang init.

Karen (napapapikit, napaungol):

 “Uhhh… Kev… ang sarap… hindi ko na kayang pigilan…”

Habang gumigiling siya nang mas mariin, ramdam ni Karen ang paninigas ni Kevin sa pagitan ng mga hita niya, kahit hindi pa niya hinahawakan. Lalo siyang nalibugan sa ideya na kahit banayad lang dapat ang moment nila, bumabalik ulit ang gigil at init.

Kevin (hinigpitan ang hawak sa bewang niya):

 “Karen… naninigas na ako… bumabalik na naman ‘yung init… baka hindi ko na mapigilan ulit.”

Karen (nakangisi, nakatingin diretso sa kanya habang gumigiling pa lalo):

 “Eh ‘di huwag mo pigilan, Kev. Gusto ko… ulitin natin. Gusto ko ramdam na ramdam kita ulit.”

Ramdam nilang pareho ang pabilis nang pabilis na pag-ikot ng balakang ni Karen, halos sabay sa pag-igting ng tensyon sa katawan ni Kevin. Ang mga ungol at buntong-hininga nila ay nagsasanib, punong-puno ng libog at pananabik.

Hanggang sa hindi na nakatiis si Kevin bigla siyang umupo, hinawakan si Karen nang mahigpit, at nagtagpo ang kanilang mga labi sa isang halikan na puno ng gigil at apoy.

Kevin (habol-hininga, sabay halik):

 “Hindi kita kayang tigilan… kahit kailan, Karen.”

Karen (sumagot sa gitna ng halik, halos nagmamakaawa):

 “‘Wag mo akong tigilan, Kev… gusto ko pa… ngayon na…”

At doon, tuluyan na namang bumalik ang apoy mula sa banayad na aftercare, naging simula ulit ng isang mas matinding round.

Bumalik sa pagkakapatong si Karen sa mukha ni Kevin, nanginginig sa sarap habang marahan siyang gumigiling. Hawak niya ang ulunan ni Kevin, at bawat kadyot ng balakang niya ay sinasalubong ng sabik na dila ng lalaki.

Karen (ungol, habol-hininga):

 “Ahhh… Kev… grabe ka… wag kang titigil… ang sarap… gusto ko pa…”

Humigpit lalo ang pagkakagiling ni Karen, halos mabaliw sa sensasyon. Si Kevin naman, halos hindi makahinga pero hindi tumigil parang lalo pa siyang ginanahan habang naririnig ang halinghing ni Karen.

Nang hindi na makatiis, bigla siyang bumaba, inilapit ang mukha sa naninigas na alaga ni Kevin. Basang-basa ang labi niya sa sariling katas, nakatitig kay Kevin na ngayon ay hingal at pawis na pawis.

Karen (nakangiti ng mapanukso):

 “Ngayon, ako naman ang gagalaw… kailangan kong malasahan ka, Kev.”

Walang pasabi, bigla niyang isinubo ang burat ni Kevin nang buo, mabilis at mariin. Napaangat ang balakang ni Kevin sa gulat at sarap, sabay napasabunot sa buhok ni Karen.

Kevin (malakas na ungol, halos hindi makontrol):

 “Shittt, Karen! Ahhh… ang sarap niyan… grabe ka… bigla mong ginawa…”

Mas binilisan pa ni Karen, gigil at gutom sa bawat pag-subo, habang marahan ding hinihimas ang bayag ni Kevin. Si Kevin naman ay halos mabaliw, nakapikit, nanginginig, at walang magawa kundi tanggapin ang sarap na dulot ni Karen.

Karen (sandaling kumalas, nakalabas ang dila, nakatitig sa kanya):

 “Mmm… Kev… ang tigas mo… parang hindi ko kayang tigilan.”

At muli, mas mariin pa at mas malalim ang pag-subo niya, sinabayan ng mga ungol na lalong nagpainit ng eksena.

Hingal na hingal si Kevin, nangingintab sa pawis habang pinagmamasdan si Karen na nakaluhod pa rin matapos ang ginawa niya. Nangingintab ang labi nito, pawisan, at parang wala nang kabusugan sa init.

Biglang hinila ni Kevin si Karen pataas, pinatayo ito sa kama habang halos mahulog pa sila sa gigil.

Kevin (paos, nanginginig sa libog):

 “Tumayo ka, Karen… hindi pa ako tapos sa’yo.”

Napalunok si Karen, nanginginig din pero may mapanuksong ngiti sa labi. Sumunod siya, tumayo sa kama, at bago pa siya makapagsalita ay bigla siyang isinandal ni Kevin sa malamig na pader ng kwarto. Mariing pinagdikit ni Kevin ang katawan niya sa katawan ni Karen, halos magdikit na ang pawis nila.

Karen (hingal, halos pabulong):

 “Kev… ahhh… ang init mo… anong gagawin mo sa’kin?”

Hindi na sumagot si Kevin. Sa halip, hinawakan niya ang balakang ni Karen, tinaas ang isang hita at isinampay sa baywang niya. At sa isang mabilis na ulos walang pasabi, walang tanong pinasok niya ito nang buo.

Karen (napasigaw, nakabaon ang kuko sa balikat ni Kevin):

 “Ahhhhh! Kev! Shiiittt… sobrang sarap! Ang bilis mo agad!”

Mariin, marahas, at tuloy-tuloy ang bawat kadyot ni Kevin. Ang kama ay umuuga, at ang pader ay inuuntog ng likod ni Karen. Nakayakap siya ng mahigpit sa leeg ni Kevin, habang paulit-ulit na napapadaing at umiiyak sa sarap.

Kevin (malalim ang boses, pawis na pawis):

 “Karen… ahhh… hindi na kita bibitawan… tangina, sobrang sarap mo… ughhh… masikip ka pa rin…”

Karen (umiiyak sa sarap, kagat-labi):

 “Kev… ohhh… sige pa… mas marahas pa… wag mong tigilan… gusto kong maramdaman ka ng buo!”

Lalo pang bumilis at tumindi ang ulos ni Kevin, parang sabog na ang katawan nila sa libog. Ang bawat bangga ng balakang niya sa balakang ni Karen ay may kasamang ungol, may kasamang pawis, at may kasamang gigil na hindi na nila kayang pigilan.

Karen (malakas na ungol, halos pasigaw):

 “Ahhhhh Kev! Malapit na ako! Shiiittt, sobrang intense! Wag kang hihinto!”

Kevin (hingal, mas madiin pa ang bawat ulos):

 “Kasabay tayo… Karen… sabay natin ilabas… ahhhhhh!”

Nagtagpo ang kanilang halinghing at pawis sa mismong sandaling iyon, pareho silang nanginginig at sumasabog sa sarap habang nakatayo pa rin sa kama, nakasandal si Karen sa pader at mahigpit na nakakapit kay Kevin na para bang wala nang bukas.

Parehong nanlambot ang tuhod ng dalawa matapos ang sabayang pagsabog. Hawak-hawak pa rin ni Kevin si Karen, nakasampay pa rin ang isang hita nito sa baywang niya, at parehong nanginginig sa sarap.

Dahan-dahan silang bumagsak sa kama, halos mahulog sa sobrang hingal at pawis. Nakadapa si Karen sa dibdib ni Kevin, ramdam ang malakas na tibok ng puso nito.

Karen (hingal, nangingiti habang nakapikit):

 “Kev… grabe ka… halos mawalan ako ng boses sa sigaw. Para tayong mababaliw sa sarap.”

Kevin (nakatawa, humahalik sa buhok niya):

 “Eh ikaw pa kasi… ang galing mong mang-akit. Wala na akong awa sayo kanina.”

Karen (pabirong kumagat sa dibdib niya):

 “Wala ka talagang awa. Pero… shit, ang sarap. Sobrang intense. Pero Kev…”

Biglang umangat si Karen, nakaupo sa tiyan ni Kevin, pawisan pa rin, pero may mapanuksong tingin sa mga mata. Dahan-dahan niyang hinaplos ang abs nito pababa, tapos tumigil malapit sa tigas pa ring alaga ni Kevin.

Karen (nakangisi, mapanukso):

 “Bakit parang… hindi pa tapos ang katawan mo? Hmm? Tingnan mo oh… naninigas pa rin.”

Napatingin si Kevin at napatawa kahit hingal na hingal.

Kevin (paos, nakahawak sa bewang niya):

 “Karen… ubos na ako… pero tangina, ikaw, parang hindi ka nauubusan.”

Karen (yumuko at bumulong sa tenga niya):

 “Hindi talaga ako mauubusan… lalo na kapag ikaw ang kasama ko.”

Pagkasabi niya nun, bigla siyang gumiling ng dahan-dahan sa ibabaw ng tigas ni Kevin. Kahit kapwa pawisan at hingal na hingal, unti-unti na namang bumabalik ang apoy sa katawan nila.

Kevin (napapikit, napakapit sa balakang niya):

 “Shiiit, Karen… ahhh… baka maubos tayo nito… pero ang sarap, wag kang titigil…”

Karen (nakatingin diretso sa mata niya, nakangisi habang gumigiling):

 “Wala pa tayong pakialam kung maubos tayo, ‘di ba? Hangga’t kaya pa… uulit at uulit tayo.”

Naglaplapan silang muli, pawis at halik ang nagsama, habang ang kanilang katawan ay unti-unting nagigising ulit sa ikatlong bugso ng init.

Nakahiga silang dalawa, parehong pawisan at habol ang hininga. Akala ni Kevin tapos na ang lahat, pero hindi pa rin siya tinatantanan ni Karen na patuloy na gumigiling sa ibabaw niya.

Kevin (hingal, napapikit):

 “Karen… tangina, hindi na ako makahinga… pero shit, ang sarap…”

Karen (nakangisi, pawisan, hawak ang dibdib niya):

 “Kev… huling round na ‘to, promise… pero gusto kong ilabas lahat ng natira sa atin. Gusto kong maramdaman ulit yung gigil mo…”

Napatingala si Kevin at napakagat labi. Hinawakan niya si Karen sa bewang at biglang itinaob ito sa kama.

Kevin (malalim ang boses, nakatingin sa mata niya):

 “Kung gusto mo ng gigil… ibibigay ko lahat.”

Walang babala, agad niyang pinasok si Karen, marahas, at napa-arko agad ang katawan nito.

Karen (napasigaw, sabay kapit sa unan):

 “Ahhhh Kev! Shiiit! Ganyan nga! Sige pa!”

Pawis ang dalawa, kumakabog ang kama sa bawat ulos ni Kevin. Hawak niya ang magkabilang hita ni Karen at ibinuka iyon nang marahas, mas madiin ang bawat galaw.

Kevin (humihingal, madiin ang ulos):

 “Karen… huli na ‘to… kaya ibubuhos ko lahat sa’yo…”

Karen (umiiyak sa sarap, nanginginig):

 “Sige lang, Kev… ubusin mo ako… hindi ko na kaya pero gusto ko pa… ahhhh!”

Lumipat si Kevin, binuhat siya habang nakapasok pa rin, at isinandal si Karen sa dingding ng kwarto. Nakaangat ang dalawang hita nito sa balikat niya habang malakas na bumabayo.

Karen (malakas na ungol, halos mawalan ng boses):

 “Kev! Shit! Grabe ka! Ahhhh… baka mabaliw ako sa’yo!”

Kevin (pigil ang hininga, madiin):

 “Mabaliw na tayo pareho, Karen… putangina ang sarap mo…”

Mas bumilis, mas naging marahas, parang wala nang bukas. Mga halik, kagat, ungol, pawis, lahat nagsanib hanggang sa sabay silang sumabog sa huling beses.

Parehong nanginig, halos mawalan ng lakas, at dahan-dahang bumagsak muli sa kama.

Humiga si Karen sa dibdib ni Kevin, parehong pawisan at namumula.

Karen (mahina, nakatawa kahit hingal):

 “Kev… hindi ko na alam kung ilang beses na tayo… pero grabe… parang ito na yung pinaka-wild.”

Kevin (humalik sa noo niya, bulong):

 “Para sa huling round… sulit na sulit. Ikaw ang pinaka-masarap na pahinga ko, Karen.”

Nagtawanan silang dalawa, sabay nagyakapan nang mahigpit. Huli na ang wild round na iyon, pero ramdam nilang tumibay pa lalo ang lihim nilang koneksyon.

Humihingal pa rin silang dalawa, parehong nakahandusay sa kama, pawisan at nanghihina. Tahimik lang ang paligid, tanging tibok ng puso nila at ang mabigat na paghinga ang maririnig.

Dahan-dahang tumagilid si Kevin, niyakap si Karen mula sa gilid at hinalikan ang balikat nito.

Kevin (mahina, bulong habang nakayakap):

 “Karen… grabe ka. Pero ang sarap ng lahat. Salamat.”

Napangiti si Karen, idinantay ang kamay sa dibdib ni Kevin at huminga ng malalim.

Karen (mahinang tawa, nakapikit):

 “Kev… parang wala akong energy pero ang gaan sa pakiramdam. Hindi ko akalaing ganito katindi. Pero salamat din, kasi ramdam ko yung lambing mo kahit gano’n ka-wild kanina.”

Hinaplos ni Kevin ang buhok niya, banayad at puno ng pag-aalaga.

Kevin:

 “Alam mo, kahit gano’n tayo kalupit kanina… mas importante sa’kin yung ganito. Yung makayakap ka ng ganito pagkatapos. Ito yung totoong pahinga ko.”

Natahimik si Karen sandali, tapos yumakap pabalik, mahigpit.

Karen (nakangisi, sabay halik sa pisngi niya):

 “Sweet mo talaga, Kev… kahit pawis na pawis tayo, parang safe pa rin ako sa’yo.”

Pagkalipas ng ilang minuto ng lambingan, bumangon si Kevin. Kinuha ang bra ni Karen na nakakalat sa sahig. Natawa si Karen habang sinusuotan siya ng damit na parang bata.

Karen (natatawa, biro):

 “Parang may personal assistant ako ah… o baka boyfriend na secret?”

Kevin (ngumisi, isinusuot ang blouse sa kanya):

 “Secret boyfriend ba? Pwede. Pero ako lang ang may karapatang magbihis sa’yo ng ganyan.”

Nagharutan pa sandali bago sila tuluyang nag-ayos at bumaba. Sa kotse, habang nasa biyahe, nakahilig si Karen sa balikat ni Kevin. Tahimik lang sila, parang parehong nagre-reflect sa nangyari.

Pagdating nila sa bahay nina Karen at Jay, tumigil si Kevin sa tapat. Pinihit niya ang manibela at humarap kay Karen bago ito bumaba.

Kevin (seryoso, banayad ang tono):

 “Salamat sa araw na ‘to, Karen. Ingat ka palagi. At… kahit gano’n tayo, gusto kong malaman mo na lagi kong iingatan yung sekreto natin.”

Hinawakan ni Karen ang kamay ni Kevin, banayad.

Karen (nakangiti pero may lambing sa mata):

 “Alam ko, Kev. At salamat din. Hinding-hindi ko makakalimutan ‘to.”

Sabay halik siya sa pisngi ni Kevin bago bumaba ng kotse. Pumasok siya sa loob, habang si Kevin ay ilang segundong nakatingin lang bago tuluyang umalis.

Sa gabing iyon, pareho silang may ngiti sa labi dala ng matinding aftercare at ng mga alaala ng kanilang lihim na pagsasama.