by sexyyumz (Reader Submission)
Dahan-dahan, habang nanunuot na ang init sa pagitan nilang dalawa, hinawakan ni Karen ang gilid ng panty niya. Tumingin siya kay Kevin, nakangiti na parang nagtataglay ng sikreto, at saka marahang ibinaba iyon hanggang sa tuluyang mahulog sa sahig ng lumang kuwarto.
Karen: mapanukso, mababa ang boses
“Wala nang harang, Kevin… ramdam mo na ba na akin ka ngayon?”
Si Kevin, nanginginig na sa pagnanasa, halos hindi makapaniwala na nakahubad na sa ibabaw niya ang babaeng tinatawag niyang babygirl. Nakaangat ang mga kamay niya, nangingintal, gustong kumapit—pero pinipigilan siya ni Karen.
Kevin: paungol, halos maubusan ng boses
“Tangina… babygirl, maloloko na ako. Ang init mo. Ang dulas mo… akin ka. Akin ka lang, Karen!”
Umupo nang buo si Karen sa naninigas na katawan ni Kevin, ramdam ang kabuuan nito sa pagitan ng kanyang mga hita. Gumiling siya nang mabagal, paikot, parang sinasayaw siya sa sariling ritmo. Ang bawat indayog, parang apoy na lalo pang nagpapalakas ng hininga nila.
Karen: nakapikit, kagat-labi
“Hmm… Kevin… ramdam mo ba? Ako ang may kontrol… pero ikaw ang nagbibigay sa ’kin ng lakas. Eto ang gusto mo ’di ba? Yung wala kang magawa kundi tanggapin ako…”
Umungol si Kevin, napa-arko ang likod niya, napakagat-labi habang halos mabaliw sa bawat diin ng katawan ni Karen.
Kevin: halos sumigaw
“Shit, babygirl! Ang sarap mo… ang galing mo! Hindi na ’ko makakatakas… kahit ayaw ko, ikaw pa rin ang babalik-balikan ko. Akin ka, pero tangina, ako rin… iyo lang ako!”
Lalo pang bumilis ang galaw ni Karen, ang mga kamay niya nakatukod sa dibdib ni Kevin, habang ang buhok niya ay nagkalugmok at dumadampi sa balat ng lalaki. Ang lumang kama ay kumakalabog, ngunit wala na silang pakialam kung marinig man ng iba.
Karen: halos maiyak sa sarap, bulong na puno ng damdamin
“Kevin… girlfriend mo ’ko… babygirl mo… at walang ibang makakapuno sa’kin ng ganito. Sa’yo lang ako nababaliw!”
Hinila ni Kevin ang batok niya, pinagdikit ang labi nila sa isang marahas, basang halik. Naghalo ang halinghing, ungol, at pawis, habang ang init sa pagitan nila’y halos sumabog.
Ang bawat pag-ikot, bawat ulos ng balakang ni Karen, ay puno ng kalayaan at pananabik parang sila lang ang tao sa mundong iyon. At sa bawat ungol ni Kevin, alam niyang mas lalong napapatunayan na sa kanya lang ang katawan at puso ng lalaking ito.
Tumayo si Karen mula sa ibabaw ni Kevin, hingal na hingal at pawis na pawis, pero may mapang-akit na ngiti sa labi. Dahan-dahan siyang tumalikod, iniikot ang balakang na parang nanunukso.
Karen: pabulong, mapanukso
“Hindi pa tapos… gusto kong maramdaman mo pa ako, Kevin.”
Umupo siya muli, pero ngayon ay patalikod nakatalikod sa dibdib ni Kevin. Muling bumaon ang kabuuan niya sa matigas na burat ng lalaki, at napasinghap silang pareho sa init ng biglang sagupaan.
Kevin: napakapit sa bewang niya, malalim ang ungol
“Shit… babygirl… ang sikip mo. Ang sarap mong umupo ng ganito, parang hinihigop mo ako!”
Dahan-dahang gumiling si Karen, paikot-ikot ang balakang, parang sumasayaw sa sariling musika. Ang kamay ni Kevin ay kumapit sa kanyang bewang, minsan ay hinahagod ang tiyan at dibdib niya, pero hinahayaan siyang kontrolin ang bilis.
Karen: nakatingala, kagat-labi, humahalinghing
“Mmmh… Kevin… ramdam na ramdam kita… ang lalim mo… tangina ka… ayan… ahhh…”
Napalakas ang ungol ni Kevin habang nakasandal siya sa lumang kutson, pinagmamasdan kung paano gumigiling si Karen sa ibabaw niya. Bawat pag-ikot, bawat bagsak ng balakang ni Karen, ay parang nagpapalunod sa kanya sa sarap.
Kevin: paungol, mahigpit ang kapit
“Babygirl… ang wild mo… tangina, lalo mo ’kong pinapabaliw! Ikaw lang… ikaw lang ang makakagawa nito sa’kin!”
Mas lalo pang bumilis ang galaw ni Karen, ang balakang niya’y kumikiskis nang mariin, habang ang buhok niya’y humahampas sa balikat. Halos mabaliw ang lalaki sa sarap, nakapikit at sunod-sunod ang ungol, habang hawak-hawak ang katawan ng babae na parang ayaw nang pakawalan.
Karen: halos pasigaw, nanginginig sa libog
“Kevin! Akin ka! Akin lang! Ahhh… ang sarap mo!”
At doon, sa bawat mabangis na indayog, ramdam nilang dalawa na wala nang makakapigil sa apoy na sumusunog sa kanilang katawan at damdamin.
Naging mas mabilis at mas marahas ang bawat giling ni Karen, habang nakatalikod siya kay Kevin. Sa sobrang init ng eksena, hindi na nila mapigilan ang sarili lumabas na ang mga mura at bastos na salita na lalong nagpaapoy sa pagitan nila.
Karen: hingal, kagat-labi, napapamura
“Tangina, Kevin… ang sarap mo! Punuin mo ’ko… kantutin mo ’ko hanggang mawalan ako ng ulirat!”
Kevin: humahabol ng hininga, madiin ang ungol
“Putangina, babygirl… ang sikip mo! Ang libog mo! Tangina, basang-basa ka na… akin ka lang!”
Hinila bigla ni Kevin ang ponytail ni Karen, mariin at madiin, dahilan para mapa-angat ang ulo nito at mapaungol ng malakas. Habang hawak niya ang buhok ng babae, siniil niya ito ng marahas na laplap, halikan na puno ng kagat, laway, at sabik.
Karen: halos pasigaw
“Ahhh, Kevin! Putangina, sige pa! Huwag mong tigilan!”
Habang nakalapat ang bibig nila, gumapang ang kamay ni Kevin mula sa bewang ni Karen pataas. Marahas niyang hinimas at piniga ang dibdib nito, pinapasok ang kamay sa ilalim ng sports bra, pilit inaangat ito para tuluyang mailantad ang suso ng babae.
Kevin: malalim ang boses, nanginginig sa gigil
“Shit, babygirl… ang lambot mo… putangina, titigasan ako lalo dito…”
Napatingala si Karen, nanginginig ang katawan habang tuloy-tuloy ang giling niya sa ibabaw ni Kevin. Ang marahas na himas at haplos ng lalaki, kasabay ng bawat mura at halinghing, ay lalong nagpatindi ng init sa lumang kama.
Karen: halos wala nang boses, pero malakas ang ungol
“Kevin! Putangina, bilisan mo pa! Angkinin mo ’ko, kantutin mo ’ko hanggang sa maputol hininga ko!”
Sa pagitan ng bawat ulos at mura, para silang hayop na walang pakialam, sinasagad ang bawat segundo ng kanilang pagtataksil at kalibugan.
Hindi na nakatiis si Kevin. Sa sobrang gigil at init ng katawan, bigla niyang hinatak paitaas ang sports bra ni Karen hanggang sa halos mapunit ito, tumilapon sa gilid ng kama. Umindayog ang malulusog na dibdib nito, pawisan at nangingintab, at lalo siyang nabaliw sa tanawing nasa harapan niya.
Kevin: malalim ang boses, puno ng sabik
“Putangina, babygirl… eto ang gusto ko! Angkinin kita nang buo lahat sa’yo akin lang!”
Hawak pa rin ang ponytail, siniil niya ng mariing halik ang batok at balikat ni Karen. Mabilis na gumapang ang kamay niya sa magkabilang suso nito, marahas na nilamas at pinisil ang utong habang patuloy itong gumigiling sa ibabaw niya.
Karen: napapasigaw sa sarap, halos maiyak sa sobrang init
“Ahhh! Kevin! Putangina, huwag kang hihinto! Ang sarap, sige pa!”
Mabilis na ibinaon ni Kevin ang mukha niya sa batok ni Karen, dinidilaan ito habang ang isang kamay ay madiin nang nakapulupot sa bewang ng babae, pilit na isinasalpak ito pabalik sa kanya nang mas malalim.
Kevin: mura ng mura, humahabol ang hininga
“Shit! Ang sikip mo, tangina! Ikaw ang pinakamalibog na babae! Akin ka, babygirl akin ka lang!”
Karen: halos mabaliw, nakasandal ang ulo sa balikat ni Kevin
“Putangina oo! Sa’yo lang ako, Kevin! Kantutin mo ’ko hanggang mamatay tayo pareho sa sarap!”
Tumitilapon na ang pawis nila sa bawat galaw. Lalong bumibilis ang indayog, at bawat bangga ng katawan ay parang malalakas na hampas sa lumang kama ng abandonadong building.
Habang mariing nilalamas ang dibdib ni Karen, mahigpit na hinila ni Kevin ang ponytail nito para mapaangat ang mukha at muli niya itong siniil ng laplap, laway sa laway, ungol sa ungol walang pakialam kung may makarinig man.
Halos mabaliw silang dalawa sa bilis ng indayog. Ang bawat ungol ni Karen ay kumakawala na parang alon, at ang katawan niya ay kumikiskis kay Kevin na para bang hindi na kayang huminto.
Karen: malakas ang hiyaw, nanginginig ang boses
“Shiiit Kevin! Ang lalim! Ang sarap! Putangina, hindi ko na kaya kantutin mo pa ako!”
Hinawakan ni Kevin ang bewang nito at buong puwersa siyang bumangon mula sa pagkakahiga, binuhat si Karen habang nakakandong pa rin sa kanya. Tumalbog ang lumang kama, kumalabog ang frame na bakal at tila anytime ay bibigay.
Kevin: gigil na gigil, pawisan, halos mapatid ang boses
“Putangina babygirl, sisirain natin ’tong kama! Wala akong pake, basta maramdaman kong ikaw ’to sa bawat ulos ko!”
Ipinahiga niya si Karen sa lumang kutson, saka siya pumosisyon sa ibabaw. Marahas niyang ibinuka ang mga hita nito, hinila pa ang binti pataas hanggang halos dumikit sa balikat niya.
Karen: maluha-luha sa sarap, nanginginig ang tuhod
“Ahhh Kevin, sige pa! Akin na! Wag mong tigilan, kantutin mo ’ko hanggang mabaliw ako!”
Sa bawat salpak ni Kevin, umuuga na ang buong kama, halos gumuhit ang tunog ng kalabog sa abandonadong building. Pawis, laway, mura, ungol—lahat nagsama-sama sa loob ng kwartong iyon.
Kevin: sumisigaw, hinahampas ang bewang ng malakas
“Putangina! Ikaw lang, Karen! Ikaw lang ang gusto kong kantutin ng ganito! Babasagin kita, babygirl, hanggang wala ka nang ibang maalala kundi ako!”
Pinagsaluhan nila ang bawat segundo na parang wala nang bukas walang pakialam kung marinig, makita, o madatnan sila.
Halos mabaliw na si Karen sa bilis at lakas ng bawat ulos. Ramdam niya ang bigat ni Kevin sa ibabaw niya, ang pawis na tumutulo sa kanyang leeg, at ang bawat mura na sumisirit mula sa bibig ng lalaki na lalong nagpapainit sa kanya.
Kevin: hingal na may gigil
“Putangina mo, Karen! Ang sikip mo, babygirl! Para kang sinadya para sa burat ko lang! Shiiit masisira ka sa kantot ko!”
Hinila niya ang buhok ni Karen, mahigpit, sabay laplap ng madiin sa labi nito. Naghalo ang laway nila, kagatan ng labi, ungol na parang hayok.
Karen: humihiyaw, halos maiyak sa sarap
“Ahhh putangina, Kevin! Ang bastos mo… pero gusto ko! Sige pa, kantutin mo ako! Wala akong pake, basta punuin mo ako!”
Hinampas ni Kevin ang pwet nito habang bumibilis ang bayo. Marahas niyang nilamas ang dalwang suso ni Karen at sinupsop ang utong nito, sabay kindat habang dinidilaan.
Kevin:
“Gusto mo ng bastos, ha? Eto gusto mo? Putangina, basang-basa ka na, nilulunok ng puke mo ang burat ko!”
Karen: nanginginig, nangingisay sa bawat ulos
“Oo! Oo Kevin! Putangina, sige pa! Wag kang hihinto, malapit na ako! Gusto kong sabay tayo! Please, kantutin mo ako hanggang sa huli!”
Hinawakan ni Kevin ang dalawang binti ni Karen at binuka nang todo, halos mapunit sa posisyon. Sinalpak niya ng sunod-sunod, walang awa, habang binubulong ang bawat bastos na salita.
Kevin: malapit na rin, halos mabaliw
“Putangina, eto na babygirl! Eto naaa! Sabay tayo, tangina ka, sa ’kin ka lang lalabasan! Sa burat ko lang!”
Karen: sumisigaw, humahampas sa kutson
“Aaaaaah! Shiiiit Kevin! Sige pa! Malapit na ako, putangina, iputok mo sa loob! Sa loob mo ko punuin!”
At sabay silang napasabog si Karen, nanginginig, sumisirit ang init ng katawan, halos mawalan ng ulirat. Si Kevin, malakas ang ungol, sumirit ng sunod-sunod sa loob niya, mahigpit ang kapit sa bewang nito.
Pawis na pawis silang pareho, magkadikit ang noo, parehong humihingal at nanginginig.
Hingal pa rin ang dalawa, magkadikit ang pawis na katawan. Nakahiga si Kevin, habang nakababad pa rin ang burat niya sa naglalawa pang puke ni Karen. Dahan-dahan siyang umikot kaya siya naman ang nasa ilalim, at si Karen ang nakapatong sa kanya.
Hinalikan niya si Karen sa pisngi, sabay bulong na may konting tawa.
Kevin:
“Ang bastos natin, babygirl… hindi na tayo makakabalik sa dati pagkatapos nito.”
Napakagat-labi si Karen, ramdam pa rin ang pagkibot ng loob niya sa nakabaon na burat ni Kevin. Hinaplos niya ang dibdib nito at nakatingin sa mga mata.
Biglang tumunog ang phone ni Karen — notification mula kay Jay. Binasa niya saglit.
Jay (text):
“Love, aalis ako. Babalik na lang ako mga 9pm. Ingat ka.”
Napalunok si Karen, sabay sulyap kay Kevin.
Karen: mahina, pero may halong gigil
“Ang kapal ng mukha natin… habang nagtetext siya, nakababad ka pa sa loob ko.”
Umiling si Kevin, sabay halik ulit sa leeg ni Karen.
Kevin:
“Wala akong pake. Akin ka ngayong araw na ’to. Tangina, kung pwede lang, araw-araw ganito.”
Napansin ni Karen na punit at warak na talaga ang sports bra niya—halos wala nang silbi. Napangiwi siya.
Karen:
“Shit… anong isusuot ko pauwi? Ganito ba ako lalabas?”
Nag-sorry si Kevin, natawa pa kahit seryoso ang sitwasyon.
Kevin:
“Sorry babygirl… nadala ako. Warak na nga. Ganito na lang iuuwi na kita. Hindi ka pwedeng maglakad sa park na ganyan. May naisip ka?”
Umangat si Karen mula sa dibdib niya, nakatingin pababa, habang kumikibot pa ang loob niya sa burat na nakabaon.
Karen: ngumiti ng pilyo
“Oo… may naisip ako. Pero kailangan mo munang sumunod sa akin bago tayo makalabas dito.”
Nakaupo pa rin si Karen sa ibabaw ni Kevin, magkadikit ang balat nila, parehong pawisan at hingal. Pinagmasdan siya ni Kevin habang inaayos ang buhok niya na nagulo dahil sa pagkakahila kanina.
Kevin: nakangisi pero seryoso ang tono
“Pwede ba… samahan na kita hanggang sa loob ng bahay? Para makasigurong safe ka, babygirl.”
Napatigil si Karen. Napatingin siya kay Kevin na para bang sinusukat ang bawat salita nito.
Karen: umiling, pero malambing ang boses
“Delikado. Baka Nandoon si Jay mamaya. At saka… baka mapansin ng guard o kapitbahay.”
Hinaplos ni Kevin ang bewang niya, marahang hinila palapit.
Kevin: mahina, pilyo
“Hindi ko naman sinabing makikipagkita ako kay Jay. Gusto ko lang siguraduhin na makakapasok kang maayos. Hindi ko rin maatim na iwan kang ganyan, nakasando lang at walang bra.”
Natawa si Karen, napailing ulit.
Karen:
“Loko ka talaga. Pero… gusto ko rin na nandiyan ka. Yung pakiramdam na safe ako kapag kasama ka.”
Dahan-dahang bumangon si Karen mula sa ibabaw niya, ramdam ang paglabas ng kabuuan ni Kevin mula sa loob niya. Napaungol silang pareho, mahina pero puno ng init. Pagkatapos ay nagsimulang magbihis kahit punit na ang sports bra.
Karen: habang isinusuot ang pang-itaas
“Kung sasama ka hanggang bahay, dadaan ka sa ibang daan. Huwag kang lalapit kay Jay. At dapat, wala siyang kahit anong kutob.”
Ngumisi si Kevin, tumayo at inayos ang shorts niya. Lumapit siya kay Karen at bumulong sa tenga.
Kevin:
“Promise, babygirl. Ako bahala. Makakauwi ka ng ligtas… at makakabalik din ako sayo.”
Habang naglalakad sila palabas ng abandonadong building, mahigpit ang kapit ni Kevin sa kamay ni Karen. Tahimik ang paligid, tanging yabag lang nila ang maririnig at ang mahinang hampas ng hangin sa mga bintanang basag.
Pagdating nila sa gilid ng parke, huminto sandali si Kevin at dumungaw sa kalsada. Tumingin siya kay Karen na kinakabahan pa rin.
Kevin: mahina ang boses, seryoso ang tono
“Hindi pa ba nakaalis si Jay? Kanina sabi niya na aalis na siya… baka nandiyan pa siya sa condo.”
Napalunok si Karen, halatang kabado rin.
Karen: bumuntong-hininga
“Hindi pa. Pero malapit na raw siyang umalis. Kung sabay tayong dumating, mahahalata niya.”
Napatingin si Kevin diretso sa mga mata niya, parang ayaw pumayag.
Kevin:
“Babygirl… ayokong iwan kang ganito. Baka mapansin niyang punit yung suot mo, baka mapagalitan ka.”
Ngumiti si Karen kahit kinakabahan.
Karen:
“Sanay na ako magpalusot. Sabihin ko na lang nadale sa jogging. Kaya ko, Kevin. Ang importante, safe tayo.”
Hinawakan ulit ni Kevin ang balikat niya, marahang nilapit ang mukha.
Kevin: bulong, may diin
“Kung sakaling andoon pa siya, maghihintay ako sa labas. Pero kung wala na… kahit saglit lang, sasamahan kita hanggang sa pinto. Ayoko lang matapos ‘to na parang bitin.”
Namula si Karen, pero tumango. At sabay silang naglakad, dahan-dahan, papunta sa condo, habang parehong may kaba at pananabik sa dibdib.
Post a Comment